Michnik dyktuje list do Papieża

MICHNIK

do Mikołajewskiego

Siadaj, waść, tu - zmaczaj pióro,

Będziesz pisał po mym słowie

MIKOŁAJEWSKI

Stawiam bukwy niezbyt skoro.

MICHNIK

Pisz powoli Mikołasiu

Właśnie takiej  nam trza  ręki.

Epistoła twoja w Rzymie

Lemańskiemu skróci męki

MIKOŁAJEWSKI

usiadłszy bokiem do widzów, naprzeciwko Michnika i wkładając okulary

Bogu dzięki!

MICHNIK

Teraz trzeba pisać właśnie -

Jak owieczka do Pasterza

MIKOŁAJEWSKI

E! Ee!

MICHNIK

Cóż - "e ! ee !"?

MIKOŁAJEWSKI

podnosząc się

List kacerza  do papieża ?

MICHNIK

Co się waszeć o to pyta ?

Maczaj pióro, pisz, i kwita.

Mikołajewski  siada wyprostowany na brzeżku krzesła i macza pióro.

MICHNIK

po krótkim myśleniu

Tylko że to, mocium panie,

Aby udać, trzeba sztuki:

Owe brednie, banialuki,

To miłosne świergotanie...

myśli

Jak tu zacząć, mocium panie?

MIKOŁAJEWSKI

podnosząc się

Cnym afektem ulubiony...

MICHNIK

O... o... o... o!... Jak od żony...

A tu trzeba pół, ćwierć słowa;

Ni tak, ni siak niby owa:

"I chciałabym, i boję się".

O! Już wiesz - no! na tym sztuka...

Lecz nie waści w tym nauka.

Pisz waść...

nuci

Zaraz

nuci, dyktując

"Bardzo proszę"...

pokazując palcem na pismo

Co to jest ?

MIKOŁAJEWSKI
podnosząc się, jak to za każdym razem, kiedy mówi do Michnika

B.
MICHNIK

To?

MIKOŁAJEWSKI

B duże -

A capite, jaśnie panie.

MICHNIK

przez stół patrząc

B? To - kreska, gdzież dwa brzuszki?

MIKOŁAJEWSKI

Jeden w spodzie, drugi w górze.

MICHNIK

dostając okularów

Cóż, u czarta!

bierze papier

Tać jest... duże...

MIKOŁAJEWSKI

Ta, bo!...

MICHNIK

przypatrując się pismu

B,B duże...

Kto pomyśli, może zgadnie.

No, no - pisz waść, a dokładnie.

dyktuje

"Bardzo proszę" ... mocium panie...

Mocium panie... "me wezwanie"...

Mocium panie... "wziąć w sposobie"...

Mocium panie... "wziąć w sposobie,

Jako ufność ku osobie"...

Mocium panie... "waszmość pana,

Która lubo mało znana...

Która lubo mało znana"...

pokazując palcem

Cóż to jest?

MIKOŁAJEWSKI 

podnosząc się

Żyd - jaśnie panie,

Lecz w literę go przerobię.

MICHNIK

Jak mi jeszcze kropla skapie,

To cię trzepnę tak po łapie,

Aż proformę wspomnisz sobie.

-Czytaj waść...

Mikołajewski  obciera pot aż po karku

No! Jak tam było?

MIKOŁAJEWSKI 
czyta

"Bardzo proszę, mocium panie,
Mocium panie, me wezwanie,
Mocium panie, wziąć w sposobie,
Mocium"...
MICHNIK

wyrywa i drze papier

Niech cię czarci chwycą

Z taką pustą mózgownicą!

"Mocium panie" cymbał pisze!

MIKOŁAJEWSKI

Jaśnie pana własne słowo.

MICHNIK

Milcz waść! Przepisz to de novo.

"Mocium panie" opuść wszędzie.

MIKOŁAJEWSKI

chcąc zbierać kawałki

Z tych kawałków trudno będzie.

MICHNIK

Pisz de novo, pisz, powiadam.

-Mózgu we łbie za trzy grosze!

Siadaj! - Siadaj, mówię.

MIKOŁAJEWSKI

Siadam.

MICHNIK

I powtarzaj.

dyktuje

"Bardzo proszę"...

Moć...

Zatyka sobie usta ręką

MIKOŁAJEWSKI

powtarzając napisane

Moć...

MICHNIK

zrywa się

Co moć?... Cóż moć znaczy?...

Z tym hebesem nie pomoże;

Trzeba zrobić to inaczej.

Nawet lepiej będzie może,

Gdy wyprawię doń pacholę

Z ustną prośbą. Tak, tak wolę.

Gońca pchnąć mnie trzeba teraz

Do Corriere della Sera