25 października odbyły się przedterminowe wybory do serbskiego parlamentu, wygrane przez „Listę Studentów”. Jest to zdecentralizowany komitet wyborczy stworzony przez studentów w celu odsunięcia od władzy rządzącej partii. Do samych przedterminowych wyborów doszło w wyniku dymisji prezydenta Aleksandara Vučića, spowodowanej strajkami i protestami przeciwko rządowej korupcji oraz brutalności policji. Wyżej wspomniane protesty trwały regularnie od listopada 2024 roku, kiedy po zawaleniu się elementów dachu dworca zginęło 16 osób. Za ich śmierć obwiniano rządzącą partię, jej korupcję oraz wieloletnie zaniedbania infrastruktury rządowej. Dalsza reakcja rządu, polegająca na uciszaniu krytyki i używaniu zaprzyjaźnionych mediów do zagłuszania informacji na ten temat, również wywołała falę oburzenia.
W przeciwieństwie do wielu innych protestów, te nie ucichły same z siebie po krótkim okresie wysokiego zainteresowania ludzi i mediów. Protesty trwały regularnie w miesięcznice tragedii. Stały się one wyrazem społecznego niezadowolenia ze stagnacji, korupcji i nepotyzmu. Brutalne, siłowe rozbijanie protestów i manifestacji jedynie dolało oliwy do ognia. Łącznie ponad 100 protestujących zostało rannych lub hospitalizowanych w wyniku pobicia przez policję. W końcu, w wyniku eskalacji nacisku na partię rządzącą, prezydent i przewodniczący partii „Zjednoczona Serbia” złożył dymisję, a następnie rozpisano przedterminowe wybory parlamentarne.
W tym momencie ta historia staje się naprawdę warta uwagi. Protestujący, z których większość była studentami lub młodymi dorosłymi, zamiast spocząć na laurach, podjęli decyzję o stworzeniu własnego komitetu wyborczego, skupiającego się na walce z korupcją.
Ich plan był prosty, choć niezwykle skuteczny:
1. Skupili się stricte na problemie korupcji i nepotyzmu, by nie pozwolić na rozwodnienie przekazu ich organizacji.
2. Stworzyli własną listę wyborczą, by nie zostać wchłoniętymi przez opozycyjne partie.
3. Weszli w rozmowy z opozycją, aby przekonać ją do niestartowania w wyborach i poparcia studenckiej listy.
4. Ponieważ nie mieli dostępu do bardzo upolitycznionych, serbskich mediów, postawili na media społecznościowe oraz prowadzenie kampanii „od drzwi do drzwi” – chodzili po małych wsiach i dużych miastach, przekonując ludzi do poparcia studenckiej listy.
5. Postawili na rozproszenie decyzyjne, aby nie było jednego lidera, który byłby idealnym celem do kampanii oczerniających.
To właśnie dzięki tym pięciu głównym czynnikom Studenckiej Liście udało się osiągnąć taki sukces. Odsunęli od władzy prezydenta i zdobyli większość w wyborach parlamentarnych, a to wszystko bez dołączania do żadnej partii i bez zapominania o swojej oryginalnej misji. Co więcej, modus operandi Studenckiej Listy został upubliczniony jako swego rodzaju instrukcja działania dla ludzi z innych państw pragnących zmiany. Choć trzeba będzie jeszcze poczekać na efekty pracy nowego rządu, to patrząc na to, jak wyśmienicie przygotowana została kampania, można spodziewać się pozytywnej zmiany dla Serbii.
Te wybory i okoliczności do nich prowadzące są kolejnym przykładem na to, jaki wpływ na swoje państwo mogą mieć młodzi ludzie oraz że nie można poddawać się apatii – trzeba działać, jeśli chce się widzieć zmianę. Niech Serbia będzie przykładem na to, że system demokratyczny jest w stanie się uzdrowić nawet w najtrudniejszych przypadkach.



Komentarze
Pokaż komentarze (7)