Dziwnych czasów doczekaliśmy. Kiedyś aby zyskać miano geniusza trzeba było bardzo się wysilić. Trzeba było napisać dobą powieść, albo namalować niezwykły obraz. Wtedy pisarz albo malarz mógł zyskać opinię geniusza. Dziś kiedy upadają wszelkie autorytet a miary ocen ludziego zachowania wariują, do miana genialności wystarczy marnej jakości żart. Otóz niejaki Tomasz Machała który komentował nadanie tytułu Człowieka Roku 2012 przez gazetę Wprost Umiłowanemu Przywódcy (cóż jaki brok taki bochater). Otóż nieświeży żart Umiłowanego Przywódcy na temat braku obecności na gali wręczania tejże nagrody byłego już redaktora naczelnego „Wprostu” Tomasz Lisa został przez Machałe skomentowany wpisem na Twitterze:
„Tusk genialny. Powiedział ze kogoś na sali brakuje i postawił na mównicy maskotkę rudego lisa”.
W całej sytacji gdzie zangażaowani są Lis, Lisiecki, Umiłowany Przywódca,
gazeta „Wprost ” własciwie nie nadaje się do komentowania. Oto po prostu „pseudoelita” sama sobie wręcza nagrody. Typowy przykład oderwania występujących w tym szoł ludzi od reczywistości.
Jednak słówko „genialny” budzi swoistą ciekawość. Czy Machała jest zwykłym lizy.....em czy kryje się za tym coś więcej. Czy może w istocie Machałą uznaje Umiłowanego Przywódce za geniusza? Jeżeli Machała jest tylko lizy...em to tylko jego probelm. Ale jeżelinie, może mamy do czynienia z zaczątkiem kultu jednostki?
Dla pewnej refleksji radzę poczytać:
Robi się chłodno.
Komentarze
Pokaż komentarze (11)