Obecna awantura związana z wypowiedziami „celebrytów” Wojewódzkiego i Figurskiego na temat roli kobiet w współczesnej Polsce wiele mówi nam na temat umysłowości Polaków. Obaj Panowie stanowią „elitę” (by nie powiedzieć „elytę”) mainstreamu która wytworzyła się w naszym państwie w ciągu ostatnich 20 lat. Mainstream definiowany jest prze zemnie jako „nurt myślowy bądź stylistyczny reprezentowany przez większość artystów, twórców lub innych ludzi zaangażowanych w daną dziedzinę”. Najistotniejszymi przedstawicielami tegoż mainstreamu jest z jednej strony J. Wojewódzki a z drugiej Stanisław Niesiołowski. Choć reprezentują oni różne sfery tegoż mainstreamu są oni niezwykle podobni. Obie sfery w których Ci panowie działają stale się przenikają. I tak Wojewódzki jest czestokroć wykorzystywany przez obecnie rządzace partiie do swoich celów, natomiast najcześciej cytowany przez Wojewódzkiego jest właśnie Niesiołowski. Mówiąc inaczej: ręka rękę myje.
Co łączy obu panów? Na pewno jest kilka cech wspólnych:
a) bezprzykładne chamstwo, nawet na tle naszego „pożal się boże” dyskursu społecznego;
b) uwielbienie dla partii która obecnie sprawuje władzę w Polsce;
c) ich głównym aktywnością jest brylowanie w mediach – bez ich udziału znaczenie obu Panów jest w istocie zerowe.
Na czym polega siła obu Panów? Otóż wydaje się że główną ich zaletą z punktu widzenia Siły Rządzącej jest to że stanowią one niejako lustro w którym mogą się przejrzeć jej wybory. To pozwala na identyfikacje się przeciętnego wyborcy z partią którą Ci panowie popierają. Oczywiście gremia oficjalne (polityczne i mainstrimowe) potępiają postępowanie obu panów. Świadom jednak jestem że jest to raczej wypowiedzi będące zgodne z powierzchowną polityczną poprawnością.
Na przykład na jednym z blogów gazety.pl mebaisog pisze „Wojewódzki z młodego błyskotliwego buntownika zaczyna zamieniać się w starzejącego faceta, który rechocze ze sprośnych kawałów, które sam opowiada. To jest potwornie żałosne”. To naprawdę dziwaczna teza, dlatego że było tak od zawsze. Wojewódzki zawsze był taki. Nidy nie był buntownikiem a jego tezy były ściśle zgodne z przekoaniem mainstreamu. Były tylko wyraźnie artykułowane. Stąd jego popularność. Podobnie jak popularność Stanisława Niesiołowskiego.
Komentarze
Pokaż komentarze (3)