Nu, wot my znowuż razem

Wprawdzie – jak twierdził Rurka z poematu „Towarzysz Szmaciak”: - „poezji nikt nie zji”, ale przecież nie samym chlebem człowiek żyje. Dlatego też jeden z Czytelników, któremu serdecznie dziękuję, nadesłał mi Księgę XIII „Pana Tadeusza” pióra Andrzeja Waligórskiego, pod tytułem „Geopolityka”, która – z racji podobieństwa ucieczki Napoleona do rejterady prezydenta Obamy z 17 września ubiegłego roku i następstw obydwu tych wydarzeń – zainspirowała mnie do dopisania zakończenia. Oto Księga XIII „Geopolityka” pióra Andrzeja Waligórskiego:

"Już się przed Litwą przyszłość rysowała lepsza
Gdy nagle krzyk się podniósł: „Napoleon spieprza!”
Faktycznie, cesarz nawiał w kapciach i w negliżu
„Aj waj – zmartwił się Jankiel – uciekł do Paryżu”.

W tejże chwili od wschodu wśród gromkich okrzyków
W kufajce i w walonkach wszedł kapitan Ryków
I rzekł patrząc życzliwie na szlachtę struchlałą:
„Nu, wot my znowuż razem”. I tak już zostało."

A oto dokończenie:

Następnie wziął Jankiela i na czas pacierza
Zniknął za zamkniętymi drzwiami do alkierza
A kiedy wyszli obaj, Jankiel kroczył z gracją
Bo już na Asesora wziął był nominacją.

...........................................................................................................

Warto zaglądać na stronę Michalkiewicza są tam swietne komentarze:

http://www.michalkiewicz.pl/