Najwyższe polskie władze nie powinny traktować wizyty prezydenta US jako kolejne zdarzenie przynoszace im splendor. Ważniejsza jest ewentualna korzyść, jaką można uzyskać dla państwa, jeżeli strona polska odpowiednio do tej wizyty się przygotuje i odpowiednio ją rozegra. Mamy pewne atuty, ale to my jesteśmy o wiele słabszą stroną i my staramy się coś uzyskać i nie możemy liczyć, że Wuj Sam tylko z czystego altruizmu obdarzy nas bezinteresownie pożądanym przez nas nowoczesnym uzbrojeniem i zapewni nam obronę przed całym złem tego swiata.
Pomińmy historyczne przykłady związków i przyjaźni między naszymi narodami; O tym mógłby w paru zdaniach napomknąć prezydent, zamiast bredzić o polowaniu. Mam na myśli odniesienie do Kościuszki, Pułaskiego, Paderewskiego, Wilsona, później do nieocenionej roli prezydentów Reagan'a i Bush'a-seniora we wspólnym obalaniu komunizmu.
Bardziej istotne dla odbudowy dobrych relacji między Polską i Ameryką jest skoordynowane działanie w ramach NATO i w ramach dwustronnych porozumień dotyczących budowy bezpieczeństwa w naszym rejonie, który oczywiście nie jest rejonem specjalnie wyodrębnionym. Jeżeli chcemy być traktowani poważnie, musimy do sprawy ogólnoświatowego bezpieczeństwa podchodzić poważnie.
Jestem przekonany, że naszym celem jest poprawa stosunkow między US - tym najpotężniejszym państwem świata, które trochę ucierpiały na skutek nieszczęsnych targów zwiazanych z instalacją elementów tarczy antyrakietowej w Polsce (pomimo naszego dużego udziału w wojskowych misjach w różnych częsciach świata.
Premier rządu wybrał gorącą przyjaźń z Putinem zamiast budowy tarczy antyrakietowej w Polsce. Była ona realna w czasie prezydentury G.W. Bush'a i w początkowym okresie Obamy. Wg Wiceministra Obrony Narodowej Rosji - Riabkina , instalacje tarczy wraz z radiolokatorem usytuowanym w Czechach sprowadziłyby pozycję Rosji, jako mocarstwa rakietowo-nuklearnego do zera. Oczywiście, to nie jest wypowiedź oficjalna i nie ma całkowitego uzasadnienia z punktu widzenia rzeczywistej analizy stanu, rozmieszczenia, siły broni rakietowo-jądrowej, a przede wszystkim jej odporności na unicestwienie czy przechwycenie, ale jednak... Tusk chciał wytargować więcej baterii patriot, na korzystniejszych warunkach, co samo w sobie nie było rzeczą złą. Np. całe terytorium Niemiec chronione jest m.in. przez antyrakiety Patriot.
Były jednak pewne względy, które uszły uwadze Tuska - po pierwsze, czas; na tym szczeblu nie wolno nie przewidywać ewentualnej zmiany koncepcji wraz ze zmianą prezydenta USA (chcąc zbyt dużo zyskać - można wszystko stracić), po drugie - gdyby nawet Stany Zjednoczone nic nie oferowały za możliwość instalacji tarczy na terenie Polski, gdyby nawet owe antyrakiety miały zadanie chronić wyłącznie terytorium amerykańskie - to i tak w ramach wkładu w neutralizację "imperium zła" - Polska powinna udostępnić swoje terytorium dla tarczy. Tarcza była w założeniu pewnym elementem ogólnego systemu antyrakietowego, który obejmował i miał zadanie neutralizować cały potencjał rakietowo-jądrowy Rosji. Oficjalna etykietka, iż było to skierowane przeciw państwom hultajskim (w tym wypadku - przeciw Iranowi) - to tylko kamuflaż i oczywiście rosyjscy analitycy natychmiast to rozszyfrowali. Zmiana decyzji w sprawie tarczy (w sytuacji, gdy jej budowa nie była rozpoczęta) - była rzeczywiście podyktowana rozwojem i doskonaleniem amerykańskiej techniki rakietowej i stratedzy doszli do wniosku, że lepszy efekt przy użyciu tych samych, lub mniejszych środków można uzyskać opierając się na mobilnej technice antyrakietowej - głównie na podwodnych okrętach atomowych. Ponadto, przy całej retoryce pokojowej - cały czas prowadzona jest symulacja wojny jądrowej w dwóch wariantach (niespodziewany atak jądrowy z jednej, bądź z drugiej strony). Na podstawie dostępnych źródeł można wywnioskować, że Rosja nie byłaby w stanie skutecznie się obronić, ani skutecznie wygrać konflikt, ale posiadając trudne do wykrycia pociski jądrowe na swoich okrętach podwodnych, mogłaby je odpalić - a zatem - mamy do czynienia ciągle jeszcze z równowagą strachu...
Na tym tle targowanie się Tuska wygląda żenująco - po prostu wstyd.
Gorąca przyjaźń Donalda z Władymirem (miłość prawie) wydaje teraz owoce: instalowanie rakiet operacyjno-taktycznych, wyposażonych w głowice jądrowe w okręgu kaliningradzkim. Zasięg obejmujący prawie całe terytorium Polski. Wprawdzie dwa lata temu minister Ławrow zapewniał, że rakiety Iskander będą instalowane tylko w przypadku fizycznego powstania tarczy antyrakietowej, później podobnie mówił prezydent Miedwiediew, ale dawać wiarę takim - święta naiwności.
Z Rosjanami można rozmawiać tylko z pozycji siły, wiedział już o tym nawet August II Mocny skutecznie pacyfikując Piotra I. Z kolei Chruszczow potrafił wyczuwać pewne słabości Kennedy'ego i grać mu trochę na nosie. Niezwykle skuteczny był Reagan, jego "gwiezdne wojny", to był kapitalny bluff; wyścig zbrojeń na tym poziomie doprowadził do gospodarczej zapaści Związek Sowiecki; w tym kierunku idzie w dalszym ciągu Ameryka. Zbyt intensywne "głaskanie" i poklepywanie po plecach niedźwiedzia, opóźnia proces ostatecznego zneutralizowania i ucywilizowania tego największego w świecie troglodytę. W "reset" Obamy wierzy jeszcze chyba tylko Sikorki i Tusk - sam Obama - już chyba nie, pozostała tylko retoryka.
Nieszczęście polega na tym, że mit o potędze Rosji funkcjonuje na świecie i w Polsce w umysłach przeciętnego Polaka, Francuza czy Amerykanina, ale także w głowach większości polityków. To tak samo, jak począwszy od okresu międzywojennego, socjaliści wszelkiej maści byli zafascynowani jedynym państwem "sprawiedliwości społecznej".
Dokumentnie, na czym polegał sowietyzm pokazał światu dopiero Sołżenicyn. Ale stereotypy funkcjonują nadal, sentymenty do tego "wspaniałego " ustroju odwołał dopiero na starość słynny skądinąd Yves Montand. Pozostaje jeszcze w całej rozciągłości stereotypowe myślenie o "potędze Rosji.
Dla tych, którzy we wszelkich dyskusjach skłonni są pomijać liczby, przypomnę, iż wszyscy teoretycy i praktycy wojny od czasów Napoleona, poprzez nawet Engelsa, są zgodni, że do prowadzenia wojny potrzebne są trzy rzeczy:
Po pierwsze - pieniądze;
po drugie - pieniądze;
i po trzecie - pieniądze.
Wg MFW przedstawia się to tak : Wg SIPRI (Stockholm International Peace PKB osiągnięty w 2009 r. Research Institute) - wydatki wojskowe w 2009r.
UE 16.414,7 mld.$
USA 14.119,- " - 663,255 mld $
Japonia 5.068,9 " - 46,859 "
Chiny 4.984,7 " - 98,800 "
Niemcy 3.338,7 " - 48,022 "
Francja 2.656,4 " - 67,316 "
Anglia 2.224,- " - 69,271 "
Włochy 2.118,3 " - 37,427 "
Brazylia 1.574.- "
Hiszpania 1.467,9 " - 19,409 "
Kanada 1.336,4 " - 20,564 "
Indie 1.236,- " - 36,600 "
Rosja 1.231,9 " - 61,000 "
===========================================================================
Polska 430,7 " - 10,860 "
Rosja jest kolosem na glinianych nogach, gospodarczo zacofanym, egzystującym dzięki eksportowi kopalin, ale i samolotów, uzbrojenia i innego sprzętu wojskowego. Jej "potęga" polega na straszaku atomowym, zrecznej dyplomacji i działaniach służb specjalnych przypominajacych erę Trujillo. Nie można jej lekceważyć, trzeba neutralizować jej zakusy na działanie "z pozycji siły".
Wizyta prezydenta US (jak to wynika z przecieków) ma być uświetniona informacją o rotacyjnym stacjonowaniu w Łasku amerykanskiego, dywizjonu samolotów F-16 i kilku Herkulesów. Jest to dla poprawy naszego bezpieczeństwa wiadomość kapitalna; możliwe, że w przyszłości będzie stacjonowało tam całe skrzydło. Mam tylko nadzieję, że tym razem za obronę naszej przestrzeni powietrznej premier nie zarząda dodatkowej zapłaty.
Nasza armia posiada w dalszym ciągu zbyt słabe lotnictwo, brakuje obrony przeciwrakietowej, nie ma ciągłości w przeszkoleniu rezerw i nie ma procedur mobilizacyjnych. Dla poprawienia naszej "pozycji negocjacyjnej" z prezydentem dysponującym najpotężniejszą armią świata powinniśmy "położyć na stole" przynajmniej odpowiedzialne deklarację, że jesteśmy gotowi dokonać wysiłku i nadrobić te ewidentne braki. Po rzeczywistym wykonaniu powyższych zobowiązań i przy trwałym udziale Polski w światowym systemie obrony przeciwrakietowej - zaczniemy być szanowani w naszym regionie w Europie i na świecie przez przyjaciół i (co nie mniej istotne) przez wrogów.
W kwestii "przecieku" dotyczącego sprawy pozyskania gazu łupkowego - nasza racja stanu wymaga zintensyfikowania procesów inwestycyjnych (oby rząd Tuska nie miał innych priorytetów). Są tu kontrakty z prywatnymi instytucjami, ale prezydent US kierujący jednocześnie rządem (administracją) - może dużo...
Komentarze
Pokaż komentarze (30)