Syrena Morska Syrena Morska
1210
BLOG

"Lista Pasażerów": „Trzeba podjąć dzieło. Nie wolno inaczej.”

Syrena Morska Syrena Morska Kultura Obserwuj notkę 16

Każdy, kto nagle utracił bliską osobę, odnajdzie w tym filmie siebie. Swój szok i niedowierzanie, że oto stało się „Nieuniknione”. Swój ból, dotkliwe poczucie braku, tęsknotę za osobą kochaną. Wspominanie wspólnych radosnych i wzruszających momentów. Rzeczy osobiste zmarłego, ubrania, książki, fotografie, nagle urosłe do rangi pamiątek, relikwii. Słowa, które wyryły się w sercu i których chwytamy się jak tonący brzytwy, kiedy nic prócz pamięci nie pozostaje. Pytanie: „ Dlaczego?”, przeczesywanie pamięci w poszukiwaniu znaków zwiastujących śmierć, nieodczytanych w porę lub zbagatelizowanych. Ostatnie chwile, w których widziało się ukochaną osobę, zdania wypowiedziane i usłyszane zanim wyruszyła w swoją ostatnią podróż. Słowem, wszystkie etapy żałoby, od „ To niemożliwe” aż po „Damy sobie radę.”

„ Lista pasażerów” to jednak dużo więcej niż portret rodzin w żałobie. To film szczególny ze względu na kontekst. To nie był autobus turystyczny wiozący przypadkową grupę turystów na wycieczkę. Ani zwyczajna katastrofa samolotu pasażerskiego z pasażerami „ od Sasa do lasa”. Dlatego są w filmie refleksje dotyczące śledztwa, przesłuchań po katastrofie, podziękowania dla tłumów ludzi żegnających tych wyjątkowych pasażerów. Dla Tych, którzy są „ z tego ducha(…) są dziećmi tych pomordowanych (w 1940 w Katyniu)”.
Film Ewy Stankiewicz i Jana Pospieszalskiego to również portret rodzin. Etiudy filmowe traktujące każdą postać indywidualnie tworzą portret konkretnego systemu wartości, relacji rodzinnych i społecznych.
 
 
Kiedyś,  zadałam grupie ludzi pytanie:
Jak chciałbyś, żeby mówiono o tobie po śmierci?”
Warto się czasem nad tym zastanowić, żeby żyć bardziej świadomie i skupić się na tym, co w życiu jest naprawdę ważne.
 
 
 
 Nie byłabym sobą, gdybym nie zamieściła w swojej notce kilku cytatów z filmu. Oto one:
„ Gdybyśmy żyli w tamtych czasach, to bardzo prawdopodobne, że znaleźlibyśmy się w katyńskich dołach.”
"Uważam, że to, co się stało, jest tragedią narodową. Nie tragedią PIS- owską, nie tragedią prawicy, tylko poprostu tragedią narodową. I wola wyjaśnienia jest poniekąd naszym obowiązkiem."
„ Mam deja vu.”
„ Nie ma krwi, nie ma ojca.”
„ Zapytał mnie, na ile wyceniam śmierć brata.”
„ Zniknął strach przed śmiercią. On znowu w to nieznane i najtrudniejsze poszedł jako pierwszy.”
„ Nie wolno ich zasypać piaskiem niepamięci, albo tylko ich wspominać ale trzeba kontynuować dzieło. Bo jeżeli my uznamy, że oni byli niezastąpieni albo pogrążymy się tylko i wyłącznie w rozpaczy, to przegraliśmy. A trzeba podjąć dzieło. Nie wolno inaczej.”

"Ludzie mający charakter postępują właściwie nie dlatego, że myślą, że zmienią przez to świat, lecz dlatego, że nie godzą się na to, by świat ich zmienił." Michael Josephson xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx "I guess I could be pretty pissed off about what happened to me... but it's hard to stay mad, when there's so much beauty in the world. Sometimes I feel like I'm seeing it all at once, and it's too much, my heart fills up like a balloon that's about to burst... And then I remember to relax, and stop trying to hold on to it, and then it flows through me like rain and I can't feel anything but gratitude for every single moment of my stupid little life... You have no idea what I'm talking about, I'm sure. But don't worry... you will. Someday." ("American Beauty")

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (16)

Inne tematy w dziale Kultura