Tak nazywamy Śląsk. Obok czarnych żył węglowych, obok ogromnego bogactwa minerałów, niezwykle różnorodnych, ziemia ta nosi ślady kultur bardzo różnych ludów. Jest to zrozumiałe, jeżeli przyjmiemy za punkt wyjścia Bramę Morawską, u której stóp rozciąga się terytorium Śląska. Specyficzne geograficzne położenie stworzyło ludom możliwości wędrowania z południa na północ i na odwrót.
Są to czasy bardzo odległe, tysiąclecia dzielą nas od ich dziejów, a nawet przedchrystusowe. Jeszcze dziś [1937 r.] na podstawie badań historycznych toczą się spory polityczne, natomiast Niemcy przestali się łudzić, iż były one niemieckie. Dowodem tego jest chociażby fakt, że w okresie Cesarstwa Rzymskiego plemiona germańskie przechodzą w grupy słowian, czyli dzisiejszych Ślązaków. Jest jeszcze wiele innych dokumentacji historycznych.
Jak dalece Śląsk jest rdzennie polski, wspomnijmy Śląsk opolski. Opole to inaczej grodzisko - gdzie znajdowało się centrum administracyjne - i po prostu obronna warownia. Jest to jedna z dominujących cech słowiańskich z okresu wczesnohistorycznego. Ludność w tym czasie była zwartą masą, związaną wspólną kulturą i wspólnymi zwyczajami. Liczne znajdywane warownie na naszych ziemiach Śląska dowodzą, że i on przynależał w tym czasie do elementu słowiańskiego, a nazwa dzisiejszego Opola mówi sama za siebie.
[za: Henryk Stanisław Konrad, pisane 15 lat po Plebiscycie]
A potem długie rozbiory, Pierwsza Wojna Światowa, trzy powstania, Plebiscyt, Druga Wojna Światowa i najdłuższy podziemny strajk w stanie wojennym...
Komentarze
Pokaż komentarze (1)