123 obserwujących
502 notki
946k odsłon
  1214   4

Przegrani zwycięzcy

imageW 1945 r. Polska formalnie była w gronie zwycięzców III Rzeszy jednak Polacy nie czuli się zwycięzcami – utracili połowę terytorium państwowego (Kresy Wschodnie), pozbawieni niepodległości, poddani narzuconej przez Stalina władzy komunistycznej musieli żyć w państwie będącym satelitą ZSRR. Dla wielu Polaków popadnięcie w niewolę było oczywistością. Nie dostrzega się jednak, że nie tylko Polska znalazła się w fatalnym położeniu bowiem wielkim przegranym w II wojnie światowej był też główny sojusznik Polski, Anglia, która wtedy właśnie przestawała być Imperium Brytyjskim, którym była jeszcze w 1939 r.

Bez wątpienia w II wojnie światowej wygranymi okazały się USA i ZSRR!

W Polsce istnieje powszechne przekonanie, że Polska w czasie II wojny światowej została zdradzona przez Wielką Brytanię (mniej wspomina się o Francji i USA). Czarnym charakterem w tym procesie zdrady jest w szczególności premier brytyjskiego rządu Winston Churchill. Wypomina się Anglikom, że w paradzie zwycięstwa w Londynie nie znalazło się miejsca dla polskich żołnierzy i przypomina, słowa Churchilla, gdy powiedział do gen. Władysława Andersa – może pan zabrać swoje dywizje, nie są nam potrzebne.

A tymczasem…

Lądowanie na Bałkanach?

Kiedy zachodni alianci rozważali kwestię inwazji na Europę i pokonania Niemiec Churchill był zwolennikiem uderzenia w tzw. miękkie podbrzusze Europy, czyli na Bałkany i stąd na północ ku wybrzeżom Bałtyku. Chodziło mu o to, aby zająć przed wojskami sowieckimi środkową część kontynentu, zmusić okrążone Niemcy do kapitulacji, ale też nie wpuścić Sowietów do Europy.

Prawdopodobne było, że skierowana na Bałkany główna ofensywa aliantów, w której wojska polskie (armia gen. Andersa) odgrywałyby istotną rolę, zakończy się sukcesem. Temu celowi służyły tajne rozmowy organizowane m.in. przez polski wywiad z rządami Rumunii, Bułgarii i Węgier, które chciały przejść na stronę aliantów. Oczywiste było, że istotnym wsparciem ofensywy alianckiej byłyby też siły podziemia w Jugosławii, Grecji, Słowacji, i największe – w Polsce.

Stalin wiedział o planach Churchilla; Sowieci dysponowali swoją agenturą w wywiadzie brytyjskim (Piątka z Cambridge). Moskwa zabiegała więc, aby lądowanie aliantów miało miejsce jak najdalej od Bałkanów, w północnej Francji. Prezydent USA poparł stanowisko sowieckie. W rezultacie inwazja miała miejsce w Normandii, a nie na Bałkanach. Wykonano tylko drugorzędną ofensywę w rejonie Morza Śródziemnego, a II Korpus Polski wyzwalał Włochy. AK nie dostała planowanego wsparcia od aliantów w broni i sprzęcie, polska brygada spadochronowa zamiast lądować w Polsce, została użyta - w fatalny sposób - na froncie zachodnim. Powszechnego powstania w Polsce podjętego w razie alianckiej ofensywy nie było.

Mimo tego Churchill nie zrezygnował z zamiaru usunięcia Sowietów z Europy Środkowej i wykonania zobowiązań sojuszniczych względem Polski. Zwłaszcza, że Brytyjczycy obserwowali rosnące szybko wpływy komunistyczne na terenie Europy, we Francji i Włoszech, ale też w Belgii, na terenie Jugosławii i Grecji. W Londynie istniało przekonanie, że Stalin może próbować opanować także Europę Zachodnią. Pamiętano z jakim trudem gen. Franco likwidował wpływy komunistyczne w Hiszpanii w latach 1936–1939. Tego mogła teraz doświadczyć cała Europa z czynnym udziałem armii sowieckiej wspierającej komunistów. W 1945 r. zagrożenie ze strony ZSRR traktowano w Londynie jako bardzo realne.

III wojna światowa

imageW kwietniu 1945 roku Churchill polecił British Armed Forces' Joint Planning Staff przygotowanie planów przeprowadzenia operacji Unthinkable (Nie Do Pomyślenia). Brytyjscy wojskowi mieli zaplanować działania wojenne przeciwko niedawnemu sojusznikowi sowieckiemu, co rzeczywiście było trudne do wyobrażenia, okazuje się jednak, że oczekiwania polskich władz i podziemia w kraju na wybuch III wojny światowej Zachodu z Sowietami nie były polskim chciejstwem.

Głównym celem operacji opracowanej przez brytyjskich sztabowców miało być „wyrwanie Europy Środkowej spod okupacji rosyjskiej”, a szczególnie zapewnienie „uczciwego ładu dla Polski”. W operacji miały wziąć udział siły brytyjskie i amerykańskie, z głównym udziałem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, podziemie w Polsce i... do 100 000 wziętych do niewoli żołnierzy niemieckich.

W operacji wyzwalania Polski miały uczestniczyć dwie grupy armii: „Północna” uderzająca w kierunku Szczecina, a następnie na Gdańsk i Piłę-Bydgoszcz, gdy grupa armii „Południowa” przez Lipsk i Cottbus miała uderzyć na Głogów skąd jedna część wojsk uderzyłaby na Wrocław, a druga w kierunku Poznania. W operacji pierwszą linię do osiągnięcia umieszczono na Odrze-Nysie, druga (second objective) biegła od Gdańska do Bydgoszczy wzdłuż biegu Wisły, a następnie na południe w kierunku Wrocławia i kotliny kłodzkiej. Dodajmy, że w tym czasie wojska amerykańskie (gen. Patton) miały wyzwolić Czechy. Kolejnym etapem działań miało być odepchnięcie wojsk sowieckich poza linię wschodniej granicy RP z 1939 r., a to oznaczało, że także republiki nadbałtyckie zostałyby wyzwolone.

Lubię to! Skomentuj42 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura