Nagrobek Laptopa

Perłą tu leży, nie ten co Szczęśliwe

Wyspy więc noszą, ani brzegi krzywe
Oryjentalskie, ani te skorupy,

Które bogate w sobie kryją łupy.
Kosztowniejsza to perła, która siła

Wraz w sobie skarbów bogatych nosiła:
Wierzch załamany, klawiatura miększa niż wełna,

Miększa niż tyrski jedwab, niż bawełna,
Klawisze wypukłe, tapeta zatoczona

I w kilka kręgów pięknie ucerklona,
Wzrost niezwyczajny, mały i sudanny,

Jak do torby potrzebują panny -
Owa co kiedy nadobnego było

W japonijskich laptopach, jemu samemu służyło.
A przy tym płaskość i palców pieszczoty,

Szybkość i co jest we laptopach tylko cnoty,
I ochędóstwo niezwyczajne miał,

I tym się w łasce swemu panu trzymał.
Ziobro go zdradziecki żywota pozbawił,

Ale postrzegszy, co celowo sprawił,
Zawył przed dziennikarzami do góry

I za żałobę przywdział czarne chmury.
Płakał jego pokój i łóżka płakały,

Płakał i ciepły komin owdowiały:
Płacze i łzami kosztownymi też

Nie da się utulić Ćwiąkalski znany wszerz.
Sam się bloger śmieje, bo za tym pogrzebem

Groteskowszego nadeń nie masz nic pod niebem.