Faszyzm. Idzie ... stare?

"Faszyzm – doktryna polityczna sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa (statolatrię, totalitarne silne przywództwo, terror państwowy i solidaryzm społeczny). Faszyzm podkreślał wrogość wobec zarówno liberalizmu, jak i komunizmu.

Integralne części faszyzmu: nacjonalizm, etatyzm, militaryzm, imperializm, totalitaryzm, antykomunizm, korporacjonizm, populizm, kolektywizm oraz opozycja do politycznego i ekonomicznego liberalizmu."

"Faszyzm był wyznaniem wiary ludzi pokonanych, rozczarowanych, spragnionych odwetu (...). Chciał być ideologią „czynu”, chełpił się swą dynamiką, obiecywał (...) ludziom godne życie. Doceniał też siłę „ducha”. Ideologia faszyzmu nie gardziła demagogią społeczną, głosząc kres panowania wielkiego kapitału. Już w 1919 sformułowano program socjalny, zapewniający m.in. 8-godzinny dzień pracy, minimalną płacę, opiekę socjalną i działania zmierzające do likwidacji chorób społecznych.

Kult państwa łączył się z zasadą wodzostwa; charyzmatyczny wódz był utożsamiany z państwem i narodem, był najwyższym przywódcą partyjnym, najwyższym dowódcą wojskowym i najwyższym sędzią; „miał zawsze rację”, był twórcą prawa i czuwał nad jego stosowaniem; jego wola wyznaczała ramy obowiązujących norm moralnych (...). Zasada wodzostwa sprzyjała umacnianiu dyktatury jednostki i nakazywała eliminowanie wrogów (...). Idea korporacji (korporacjonizm) pozwalała wierzyć, że państwo stoi na straży społecznego ładu."