Nadaktywność młodego lidera (aktualnie) Prawa i Sprawiedliwości, Adama Hofmana jest poruszająca.
Próbowałem przeczytać tekst, jeden z pierwszych na Salonie, zaczynający się nawet obiecująco, tak poetycko-literacko, ale się w pewnym momencie pogubiłem.
Wykazałem się przy tym bezdusznością, bo nie podchodziłem drugi raz do wypowiedzi publicystycznej pana posła. Usprawiedliwiam się od razu: brak czasu.
Wczoraj pan poseł, bardzo celnie i przejrzyście punktował Marszalka Sejmu. Miałem satysfakcję. Sam bym więcej i lepiej nie powiedział, bo pan Marszałek działa na mnie deprymująco, jak przysłowiowa płachta na byka.
Ale nie o tym, zastanawia mnie ta nagła nadaktywność pana posła Hofmana.
Czyżby Prawo i Sprawiedliwość przypomniało sobie o młodych, zdolnych?
Zreflektowało się, że pierwsza linia w postaci panów Suskiego, Błaszczaka, czy Brudzińskiego, to klapa. Jak dobrze, aby to wreszcie zrozumiano.
A może nie, aktywność jest wynikiem prezentu w postaci pocałunku śmierci, jaki dali mu secesjoniści, że znalazł się w grupie podejrzanych? Teraz chce za wszelką cenę zrzucić to straszne pomówienie o zdradę.
Czy też inaczej, pan Hofman dostał ultimatum?
Proszę tylko nie myśleć, że mam wiarygodne źródła na ten temat, to tylko moja czarna groteska. Ta najbardziej perfidna, bo najczarniejsza…
Telefon i tajemniczy, choć znany medialnie głos w słuchawce:
„Słuchaj Adaś, wiesz kto mówi, no właśnie, słuchaj… nie, nie zapraszam cię na piwo, ciebie nie, ale chodzą słuchy, że kręcisz coś tam ze spinkami, wiesz jak jest, cienko jest, słuchaj, jasne, że wiemy, On wie, że nie kręcisz, ale zrozum, warto to jakoś wyrazić głośniej, wyeksponować w telewizorni, damy ci szansę, komitet da ci szansę, On daje ci szansę, ostatnią, będziesz u Lisa, wykorzystaj tę szansę, to będzie satysfakcjonujące złożenie samokrytyki, trzymaj się, powodzenia”.
Komentarze
Pokaż komentarze