Zamiast nocy na Ikara

NIe będę dzisiaj na Ikara. Nie będę na Marszu - mogłabym pojechać , ale dwa wyjazdy do Warszawy w ciągu jednego tygodnia to za dużo. Wystawię dzisiaj świeczkę w oknie, nie będę snuć wspomnień, bo to zbyt osobiste i mało heroiczne - inni mieli na pewno gorzej. Ale po pierwszym szoku żyliśmy, knuliśmy, śpiewaliśmy. W oknie pociągu kolonijnego z dziećmi internowanych na Dworcu Głównym, na "tratwie" w schronisku w Dolinie Pięciu Stawów, na ogniskach przy gitarze.

Ale najpierw zdjęcia - czarno-białe, bo takie były wtedy dni:

Mogłam wybrać de Press, ale to wykonanie bardziej kanoniczne:

To też wtedy się spiewało, zdjęcia przypominają jak to było

A to podsumowanie Karnawału Solidarności:

 PS Tak jakoś dziwnie się zrobiło. Zapaliłam 333 świecę na stronie IPNu