87 obserwujących
348 notek
886k odsłon
6005 odsłon

W Waszyngtonie właśnie przyczyniono się do zbliżenia Izraela i Rosji.

Wykop Skomentuj119

    W planie toczącej się kampanii wyborczej konkurująca z Likudem nowa formacja centrowa Kaholm – Lawan, którą współkieruje były szef sztabu izraelskiej armii Binjamin Ganc, już oskarżyła urzędującego premiera, że mimo szumnych deklaracji nie jest on w stanie gwarantować bezpieczeństwa kraju.

    I wreszcie, zgodna z oczekiwaniami reakcja świata muzułmańskiego i liberalnej Europy (wliczam do tego grona również Kanadę), które potępiły decyzję Waszyngtonu, a turecki minister spraw zagranicznych powiedział, że jest ona kolejnym „potwierdzeniem tezy, iż Stany Zjednoczone nie respektują prawa międzynarodowego”.

Jak to wszystko ma się do Rosji? Otóż w tamtejszych mediach już pojawiły się głosy dziennikarzy i analityków, iż w gruncie rzeczy to co stało się w Waszyngtonie jest prezentem dla Moskwy. W kilku przynajmniej płaszczyznach. Jeśli idzie o Turcje, to będziemy obserwowali być może dalsze pogorszenie się relacji Turcji i USA. W tym kontekście decyzja o zakupie przez Ankarę rosyjskiego systemu obrony przeciwrakietowej S 400 zostanie być może podtrzymana. Potwierdził to niedawno Erdogan, ale Amerykanie wywierają silna presję i cały czas piłka jest w grze. Przy czym wojskowe konsekwencje tego posunięcia mogą być większe niźli polityczne. Jak powiedział w ubiegłym roku czeski generał Petr Pavel, stojący na czele Komitetu Wojskowego NATO, w całej sprawie w istocie idzie o to, że aby system mógł funkcjonować, to rosyjscy specjaliści będą musieli „wczytać” wszystkie dane topograficzne do systemu. A nie ma takich naiwnych, aby sądzić, że te informacje nie zostaną przekazane do Matiuszki – Rosji, co oznacza, że Moskwa uzyska niezbędny zasób informacji dla własnych systemów. I teraz wystarczy spojrzeć na mapę – rosyjskie systemy zwalczania obrony przeciwlotniczej S – 400, znajdują się na Krymie, w Armenii (Giurmi), chronią rosyjską bazę lotniczą w Latakii oraz bazę w Tartus w Syrii i nie wiadomo, czy nie znajdują się na terenie nieuznawanych „republik” – Osetia Pd. oraz Abchazja. A to oznacza, że nie tylko cały obszar Morza Czarnego, ale również Turcja i Kaukaz a także spora część wschodnich akwenów Morza Śródziemnego znajdują się w ich zasięgu. Czyli, innymi słowy, Moskwa może w razie potrzeby ustanowić „no flight zone” nad tym obszarem. Oczywiście nie oznacza to, że zaraz tak zrobi, ale przewagi wojskowe ma się po to, aby ich używać w celach politycznych. Podobnie jest ze sprawnościami wywiadowczymi – jak informują rosyjskie media, ciepłe osobiste relacje między Putinem a Erdoganem są efektem tego, że Rosjanie ze swej bazy w Latakii, podsłuchali rozmowy spiskowców z tureckiej armii, którzy mieli zbombardować hotel w którym przebywał na wakacjach Erdogan. Przekazali mu te informacje i zamach a w konsekwencji cały pucz się nie powiódł. A ponoć nie zrobili tego Amerykanie, co zdaniem Turków jest potwierdzeniem tezy, iż to oni stali za spiskiem Gulena.

To co się stało w związku z formalnym statusem Wzgórz Golan, zdaniem, niektórych wypowiadających się rosyjskich analityków, ułatwi Moskwie grę o prawnomiędzynarodowe, uznanie zwierzchności nad Krymem. Przy czym, żeby obalić kolejny zakorzeniony mit, rosyjscy specjaliści nastawiają się na rozwiązanie w podobnej perspektywie czasowej. Nie spodziewajmy się, dowodzą, rozwiązań za 2 – 3 lata, przyjdzie na to poczekać lat co najmniej kilkadziesiąt. Ale czekanie się opłaci, bo Rosja ma ważkie argumenty. Do tej pory w Moskwie posługiwano się przykładem Kosowa, którego ludność opowiedziała się za niepodległością i świat to w przeważającej części uznał, choć nie uznał tego Belgrad. Nawiasem mówiąc z tej perspektywy trzeba tez spojrzeć na trwające w Serbii od grudnia demonstracje przeciwników tamtejszego prezydenta, który rozpoczął proces normalizacji z Priŝtiną i bliski był osiągnięcia porozumienia. Moskwie z pewnością było to nie na rękę a w gronie organizatorów protestów znaleźć można „rosyjski ślad”.

Do tej pory używano argumentu Kosowa, teraz Kreml będzie mógł powoływać się na przykład Wzgórz Golan. Przy czym, jak mówi w wywiadzie dla Radia Svoboda, Dmitrij Trenin, znany rosyjski specjalista ds. międzynarodowych atutem Rosji w tej dyskusji jest to, że na Krymie jest spokój. Sytuacja wyglądałaby zupełnie inaczej gdyby trwały tam jakieś niepokoje, czy nawet zamieszki. Wówczas legitymacja Moskwy byłaby podważona. Jego zdaniem, właśnie Donbas tym się różni od Krymu, że tam trwa wojna a tutaj nie. I w związku z tym Rosja winna Donbas oddać Ukrainie, a Krymu pod żadnym pozorem. Oczywiście nie chodzi o rozgrywkę w kategoriach miesięcy czy kilku lat. Jego zdaniem na Ukrainie, niezależnie od tego kto wygra wybory nic się w tym względzie nie zmieni. Kijów będzie budował swą tożsamość na konflikcie z Rosją. Trzeba myśleć nie o zdobywaniu terytoriów (Donbas), ale ludzi, bo Rosja ma ziem dużo a ludzi potrzebuje. A zatem ekspansję terytorialną trzeba zastąpić ekspansją demograficzną (ściągnięcie emigrantów). Dopiero po latach, kiedy emocje opadną, a i w Kijowie i w Moskwie rządzić będą nowi ludzie, gdzieś około roku 2035, a może 2050, będzie trzeba wrócić i rozwiązać tę kwestię, oddając Donbas a zatrzymując Krym.

Wykop Skomentuj119
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Polityka