Przygoda
„Życie jest albo śmiałą przygodą, albo niczym.
Bezpieczeństwo nie istnieje w naturze ani nie jest doświadczane przez ludzkość jako całość.
Unikanie niebezpieczeństwa na dłuższą metę nie jest bezpieczniejsze niż bezpośrednie wystawienie się na nie.
Ludzie zalęknieni wpadają w kłopoty tak samo często jak odważni.”
Helen Keller
Wyszliśmy z założenia że moja Żona jest osobą, która naszym Synom ma zapewniać bezpieczeństwo, troskę. Ma się o nich martwić, zapobiegać, głaskać. Moją rolą było im pokazywać wszystko, co jest poza tym. Chodzenie w dziwaczne miejsca, na przykład spacer w trawie wyższej niż oni wtedy. To ze mną chodzą na gokarty, to ja uczę ich jeździć, to ja mam uczyć ich eksploracji, pewności siebie i pokonywania trudności. Oczywiście wszystko to nie znaczy, że nie dbam o ich bezpieczeństwo. Gdy chodziliśmy po trawie, mieli wysokie buty. Gdy jesteśmy na gokartach, jestem tam. Gdy uczę ich jeździć, mogą prowadzić tylko pod moją kuratelą i układ jest taki, że polecenia są wykonywane natychmiast i bez dyskusji, właśnie z powodu bezpieczeństwa. Dyskusję możemy odbyć później.
Nie miałem tego. Uczyłem się sam.
Owszem, trzeba przyznać, że ojciec coś tam próbował. Tym niemniej, nie miał dla mnie za wiele czasu. Nie winię go za to.
Przyjemnie jest próbować.
Codziennie napiszę kilka słów medytacji, otuchy lub rozważań dla siebie i tych, którzy chcą i będą chcieć czytać. W 2024 będę korzystać z książki „ Escape to Joy: 365 Meditations on Love, Fear & the Art of Living”, wydaną przez Geeko Publishing.
Piszę swoje refleksje, przemyślenia, co czuję - bez poprawiania, korekty, zastanawiania. Dzielę się doświadczeniem, siłą i nadzieją.
Jak na mityngach AA.
Jeśli znasz kogoś, kto ma trudność z czytaniem, a uważasz, że to, co piszę może pomóc - notki są dostępne w formie materiału w serwisie YouTube (link do konkretnego dnia pod notką).
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Rozmaitości
