Pochodzę z południowego wschodu Polski. Zostałem wychowany w ogromnym szacunku dla kobiet. Choć to dziś mocno niemodne, przez niektóre panie uważane za uwłaczające im, wciąż przepuszczam kobiety w drzwiach. Wciąż oferuję pomoc w podniesieniu bagażu na półkę w pociągu. Wciąż ustępuję miejsca w autobusie. Wciąż wstaję, gdy kobieta wchodzi do pokoju.
Nie chodzi tylko o szacunek. Chodzi o piękno.
Nie darmo mówi się, że mężczyźni to brzydka płeć. Jesteśmy nie tylko fizycznie brzydsi, ale również dużo bardziej gruboskórni.
Kobiety czują więcej, widzą więcej (tak, udowodniono, że widzą więcej odcieni czerwonego), więcej rozumieją. Są piękniejsze, nie tylko na zewnątrz, ale również wewnątrz.
Zachwyca mnie piękno, tak też patrzę na piękną kobietę, idącą ulicą. Jest dla mnie rzeźbą. Dziełem sztuki.
Nie wiem, czy piękno zbawi świat. Wiem, że światu potrzebne jest zbawienie.
Codziennie napiszę kilka słów medytacji, otuchy lub rozważań dla siebie i tych, którzy chcą i będą chcieć czytać. W 2024 będę korzystać z książki „ Escape to Joy: 365 Meditations on Love, Fear & the Art of Living”, wydaną przez Geeko Publishing.
Piszę swoje refleksje, przemyślenia, co czuję - bez poprawiania, korekty, zastanawiania. Dzielę się doświadczeniem, siłą i nadzieją.
Jak na mityngach AA.
Jeśli znasz kogoś, kto ma trudność z czytaniem, a uważasz, że to, co piszę może pomóc - notki są dostępne w formie materiału w serwisie YouTube (link do konkretnego dnia pod notką).
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Rozmaitości
