27 stycznia 2026, Wtorek

Ostatnio rozmawiałem z Przyjaciółką na temat żałowania tego, co się zrobiło. Ona stała na stanowisku, że nie ma co żałować tego, co się zrobiło, przecież chodzi o przeżycie. Ja stałem na stanowisku, że żałować można. Ja na przykład żałuję czasu, który przepiłem. Z drugiej strony wiem, że nie cofnę czasu i że nie zapobiegnę temu, co się już wydarzyło. 

Dziś już wiem, że to wszystko prowadziło mnie w miejsce, w którym jestem teraz. 

Co nie znaczy, że czasem w głowie mi się nie przestawia. Co się na pewno zmieniło, to tyle, że teraz bardzo chcę korzystać z czasu, który mam. Przestałem patrzeć w przeszłość: przeszedłem terapię podstawową, przeszedłem terapię pogłębioną, pracowałem na warsztatach. Teraz wciąż o to dbam, wciąż biorę udział w warsztatach i wciąż się rozwijam, chodzę też wciąż na mityngi AA. Teraz próbuję, szukam, sprawdzam, testuję. Poznaję, szukam nowych przeżyć, nowych miejsc. 

Nie wiem co będzie jutro. A jeżeli jutra nie ma, o tym przekonamy się, może jutro, lecz dzisiaj jeszcze nie.