10 dzień głodówki w Krakowie

 Ledwie wczoraj ministra Szumilas raczyła zauważyć protest i łaskawie zaprosić głodujących do Warszawy. Jak zaznaczyła, by w obecności ekspertów wytłumaczyć im ich niewiedzę. Oni tymczasem napisali grzeczny list, że i owszem cieszą, ale do Warszawy nie przyjadą, bo po 10 dniach głodówki zdrowia na taką podróż to oni nie mają. Pani ministra o tym nie pomyślała wcale, bo a jakże, a skąd ma niby wiedzieć, jak się ludzie mogą czuć po tylu dniach na głodzie.

Byłem dzisiaj w Krakowie z delegacją związkowców „Solidarności” i na własne oczy i uszy przekonałem się i niniejszym zaświadczam, że głodujący to nie żadne oszołomy, tylko inteligentni, prawi ideowi ludzie budzący nasze zaspane sumienia z letargu. Utyskujemy, narzekamy, krytykujemy, ale dopiero Oni uzmysławiają nam, ze bezczynność jest złem i przyzwoleniem na bezrozumne czyny rządzących. Dlatego stawiam publicznie kilka pytań:

• Kto jest autorem tej reformy oświaty?

• Ile pieniędzy zarobi lobby wydawnicze na nowych podręcznikach?

• Dlaczego pozoruje się konsultacje społeczne?

• Czemu ministrem edukacji po raz kolejny zostaje osoba bez żadnej wizji i autorytetu?

• Dlaczego ministerstwo edukacji nie może być apolitycznym urzędem?

• Czy nauczanie historii w szkołach jest niepotrzebne?

Może za dużo historyków jest u władzy? Widać uznali, że oni tylko mają mieć monopol na wiedzę.

jw