Ogłądałem sąd nad Jaruzelskim.Smutne widowisko, bo przed sprawiedliwością staje wrak dawnego zbrodniarza, albo ktoś z dużym sukcesem udający wrak. Patrząc na niego, próbowałem znaleźć dla niego archetyp.
W końcu przyszło olśnienie - to Darth Vader polskich wojen. Istota, która niegdyś była człowiekiem, cierpiała jak Anakin Skywalker, straciła rodzinę, aż w końcu utraciła część siebie i przeszła na złą stronę (Mocy).
Jestem przekonany, że Jaruzelski wskutek swoich wyborów stanął po stronie zła, i to wcale nie "mniejszego zła", a prawdziwego, ogromnego zła zbrodniczego i ludobójczego systemu komunistycznego. Gdyby w swoim czasie, zamiast wypowiadać wojnę Polakom, generał stanął ręka w rękę z narodem, stałby się wiernym dziedzicem rodowych dążeń niepodległościowych i byłby dziś prawdziwym bohaterem narodowym.
Teraz jest żywą tarczą tych, którzy chcą jego rzekomym 'bohaterstwem' zasłonić swoje ciemne życiorysy pełne niskich uczynków. On jednak wybrał służbę Imperium Zła, któremu zaprzedał się całkowicie - aż wreszcie posunął się do mordowania Polaków.To moja ocena roli Jaruzelskiego w historii Polski - człowieka, o którym w swoim czasie nawet dzieci mówiły: "Jaruzelski katem Narodu". Słuchałem dzisiejszych słów Jaruzelskiego uważnie, mimo iż patrząc na niego wspominałem najgorsze chwile. kiedy twarz ta okupowała telewizory, a nasi rodzice byli bici, internowani, mordowani przez 'nieznanych sprawców'.I teraz ta ruina twarzy mówi mi z nowoczesnego telewizora, że nie było tak, jak pamiętam. Że on nie wydał rozkazu, by strzelać. A przecież tylko on to mógł zrobić - sam to potwierdził w swojej przemowie.
Prawdą jest, że kula to był przywilej dla nielicznych - dla górników z Wujka (skoro tylko Jaruzelski mógł wydać ten rozkaz - według jego słów - to wydał, bo strzelano).Pozostali, jak Przemyk, Popiełuszko, Niedzielak, Pyjas - nie otrzymali 'łaski' szybkiej śmierci od kuli, w zamian ręka władzy ludowej, której twarzą i mózgiem był Jaruzelski, zgotowała im długie konanie pełne niewyobrażalnego cierpienia.
Patrzyłem na twarz Jaruzelskiego i słuchałem uważnie jego słów, odpędzając emocje, aby rozum mógł ocenić zdania i ich sens. Otóż kłamstwo, w jakim całe swoje życie żył ten komunista, nawet teraz wypływa z jego ust.Najpierw mówi o tym, że wybór stanu wojennego był podyktowany koniecznością, a zaraz potem, że Solidarność to nie były same anioły i uwaga: że (ich) cel nie mógł uświęcać środków. Jeśli cele Solidarności nie usprawiedliwiają strajków, to na Boga, jakiż cel zdaniem generała może usprawiedliwiać bezprawne uwięzienie niewinnych ludzi, zamykanie im ust, pobicia, często wręcz tortury i morderstwa?Następnie stary człowiek zaczął mówic, że nie jest winny zbrodni stanu wojennego, bo decyzje zapadały kolegialnie. Tymczasem zaraz wspomniał, że tylko on mógł wydać rozkaz strzelania. Ofiary stanu wojennego - takze ci zabici od kul, są martwym i milczącym dowodem, że takie rozkazy wydawał (wbrew jego dzisiejszym słowom).Za chwilę mówił o tym, że nie był to przestępczy zwíązek zbrojny - przywołując przepisy - ze członkowie takiego związku muszą być uzbrojeni. Dalej potwierdził, że twórcy stanu wojennego mieli 'tylko' broń osobistą (pistolety).Uważny słuchacz przemowy Jaruzelskiego zauważył, że ten stary człowiek sam się oskarżał. Oskarżały go zdania, które sobie przeczyły i uzupełniały się w mechanicznym rytuale obrony - poprzez nieudolne kłamstwa, które zamiast 'krótkich nóg' miały ciemne okulary - swoją nieporadnością przypominając ślepe krety.
Do ludobójstwa potrzebny jest system, który dokonuje i usprawiedliwia morderstwo choćby jednego człowieka. Jaruzelski jest twarzą i palcem na cynglu radzieckiego nagana, a jego kłamstwa są porównywalne z kłamstwem katyńskim.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)