Konserwa tyrolska

Konserwatyści mają dobrze. Standardowy komuch lub liberał, musi się trzymać głupich zasad. Konserwatysta wprost przeciwnie. Komunista z natury musi popierać każdy strajk i każdy socjalistyczny wydatek. Inaczej jego czerwoni koledzy, zaapelowaliby do jego poczucia solidarności społecznej, pytając czy aby nie sprzedał się za przysłowiowe dolary (srebrniki to wszakże brzmi z lekka po katolicku). Z kolei liberał, chociaż mu sumienie zdaje się eksplodować musi popierać wyrzucenie z roboty górnika, odebranie emerytur nauczycielom czy swobodny dostęp do aborcji. Inaczej albo go nazwą konserwatywnym ciemnogrodem albo lewackim oszołomem. Natomiast taki konserwatysta może sobie wybierać taką opcję, która mu w danej chwili najbardziej odpowiada. Na nic prawo i zasady, gdy kwestia dotyczy, sbckich emerytur. Gdy państwo pochyla się na losem bitych dzieci, konserwatysta niczym Rejtan z piersią do przodu będzie bronił prawo do wyrażania miłości pasem, krzycząc, że państwo wtrąca się w wychowanie dzieci i w życie rodziny. Ale już ingerencja państwa Watykan w życie pewnej dziewczynki jest czymś normalnym. Wszelako jak dowodzi red. Terlikowski zasady mieć trzeba i trzeba się ich trzymać. Problem w tym, że ten cały konserwatyzm na naszym salonie to jakaś kompletna ściema. Albo uznajemy, że nikt nie ma prawo ingerować w życie rodziny w tym proces wychowania dzieci, albo uznajemy, że takie sytuacje są dopuszczalne. Nie ma innej możliwości. A nasi konserwatyści noszący dumnie taki przypisek na swoich blogach wiecznie usiłują udowodnić całemu światu, że zasady, które podobno są istotą konserwatyzmu istnieją tylko po to, żeby je naginać.