Głos w worku lub w poszukiwaniu Pana Informatyka

Widząc worki z głosami na plecach ludzi poszukujących magicznego Pana Informatyka a potem czytając zajadłe komentarze wojujących z PiS blogerów  przypomniała mi się myśl T.G. Masaryka – „A więc demokrację już mamy, teraz trzeba jeszcze jakichś demokratów.”

Argumentacja tychże blogerów jest nową fantastyką polityczną:

- winni są mężowie zaufania PiS, bo albo ich nie było albo nie zareagowali tak jak powinni

- winni są politycy PiS, bo przecież gdyby wygrali to przemilczeli by ten niechlubny incydent

- brak przestrzegania procedur nie jest żadnym dowodem na fałszowanie wyborów.

Możliwe jest dla mnie zrozumienie nienawiści do PiS. Jest to niskie uczucie, ale występujące często w przyrodzie ludzkiej.

Ale jeżeli wyjść z założenie, że clou demokracji jest wybór przez obywateli swoich przedstawicieli do organów władzy ustawodawczej to głupotą jest bezkrytyczne podejście do sytuacji w której prawo jest łamane.

Tu przecież nie chodzi ani o PO ani o PiS. Tu ostatecznie chodzi o przestrzeganie zasad. Te zasady, które są w kodeksie wyborczym mają być gwarancją rzetelności i uczciwości procesu głosowania.

Brak ich przestrzegania zawsze rodzi wątpliwości. Wątpliwości uzasadnione.

Tym bardziej, że tak naprawdę to nie wiadomo czym kierowała się ta wędrująca przez noc karawana z workami głosów na plecach…

Bo system mi nie przyjmie… Trudno znaleźć równą tej kosmiczną argumentację.

Do całej tej żenady argumentacji antypisowskich blogerów, argumentacji zagubionych owieczek z różnych komisji wyborczych kłębiących się w poszukiwaniu Pana Informatyka dodać należy, że skład Obwodowej Komisji Wyborczej nr. 103 był wyposażony w solidne armaty prawne. 8 sędziów.

Fiu, fiu!!!

A mimo to kodeks wyborczy stanowił dla nich niezgłębioną tajemnicę jurydyczną.

Wracając na chwilę do agresywnych blogerów znęcających się nad tymi, co ujawnili publicznie nieprawidłowości – chciałbym Wam powiedzieć  jedną rzecz  - jesteście fanatykami PO.

A fanatyk – jak powiedział Winston Churchill – to ktoś, kto nie może zmienić tematu ani zdania.

Smutne.

To tyle.

Howgh!

 

Krzysztof