37 obserwujących
2982 notki
746k odsłon
  1394   5

Goebbels pisze w swoich dziennikach

Minister oświecenia narodowego i propagandy Rzeszy Joseph Goebbels pisze w swoich dziennikach:


16 sierpnia 1944



Wczoraj: […] Angielska opinia publiczna widzi w Rzeszy ostoję antybolszewizmu i wierzy, że wobec wschodniego zagrożenia jedynie my możemy zapewnić ratunek. Tymczasem rząd trzyma się niezmiennie i sztywno promoskiewskiego kursu. Zresztą w tym momencie nie pozostaje mu nic innego. Widać to znowu przy okazji debaty wokół partyzanckiego powstania w Warszawie. Prasa angielska już teraz nazwała go brudnym interesem. Najwyraźniej polscy emigranci w Londynie wezwali warszawskich partyzantów do oporu, bo sądzili, że Stalin niezwłocznie wkroczy do Warszawy. Stalin jednak nie zrobił im tej uprzejmości. Wskutek tego warszawski ruch oporu został wystawiony na zmasowane działanie naszej broni; skutki można sobie wyobrazić. Ruch podziemny poniósł ogromne straty i należy go uważać za całkowicie wyeliminowany. Nawet jeśli tu i ówdzie napotyka się na ulicach Warszawy silny opór, to nie ma to już większego znaczenia. Tym samym polscy emigranci w Londynie utracili swoje jedyne oparcie w polskiej stolicy, a Stalin w najtańszy sposób skatynizował [sic!] polską arystokrację i polski obóz narodowy. I taki był chyba cel tego przedsięwzięcia. Nam jednak nie pozostaje nic innego, jak zdławić to powstanie […].

image


Józef Szczepański "Czerwona zaraza"



Czekamy ciebie, czerwona zarazo,


byś wybawiła nas od czarnej śmierci,


byś nam Kraj przedtem rozdarłwszy na ćwierci,


była zbawieniem witanym z odrazą.



Czekamy ciebie, ty potęgo tłumu


zbydlęciałego pod twych rządów knutem


czekamy ciebie, byś nas zgniotła butem


swego zalewu i haseł poszumu.



Czekamy ciebie, ty odwieczny wrogu,


morderco krwawy tłumu naszych braci,


czekamy ciebie, nie żeby zapłacić,


lecz chlebem witać na rodzinnym progu.



Żebyś ty wiedział nienawistny zbawco,


jakiej ci śmierci życzymy w podzięce


i jak bezsilnie zaciskamy ręce


pomocy prosząc, podstępny oprawco.



Żebyś ty wiedział dziadów naszych kacie,


sybirskich więzień ponura legendo,


jak twoją dobroć wszyscy kląć tu będą,


wszyscy Słowianie, wszyscy twoi bracia



Żebyś ty wiedział, jak to strasznie boli


nas, dzieci Wielkiej, Niepodległej, Świętej


skuwać w kajdany łaski twej przeklętej,


cuchnącej jarzmem wiekowej niewoli.



Legła twa armia zwycięska, czerwona


u stóp łun jasnych płonącej Warszawy


i scierwią duszę syci bólem krwawym


garstki szaleńców, co na gruzach kona.



Miesiąc już mija od Powstania chwili,


łudzisz nas dział swoich łomotem,


wiedząc, jak znowu będzie strasznie potem


powiedzieć sobie, że z nas znów zakpili.



Czekamy ciebie, nie dla nas, żołnierzy,


dla naszych rannych - mamy ich tysiące,


i dzieci są tu i matki karmiące,


i po piwnicach zaraza się szerzy.



Czekamy ciebie - ty zwlekasz i zwlekasz,


ty się nas boisz, i my wiemy o tym.


Chcesz, byśmy legli tu wszyscy pokotem,


naszej zagłady pod Warszawą czekasz.



Nic nam nie robisz - masz prawo wybierać,


możesz nam pomóc, możesz nas wybawić


lub czekać dalej i śmierci zostawić...


śmierć nie jest straszna, umiemy umierać.



Ale wiedz o tym, że z naszej mogiły


Nowa się Polska - zwycięska narodzi.


I po tej ziemi ty nie będziesz chodzić


czerwony władco rozbestwionej siły.



Lubię to! Skomentuj20 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura