SCENA 17 - DWORZEC CIESZYN - FAŁSZOWANIE 10,000 PRZEPUSTEK

SCENA 17 - DWORZEC CIESZYN - FAŁSZOWANIE 10,000 PRZEPUSTEK

Uczestnicy: MODELSKI, STEFAN, KLARA WEISS, ANNA KORBELOVA, MARIE JANA

STEFAN:

Panie naczelniku, 10,000 ludzi. Ile stempli?

MODELSKI:

7,342. Zostało 2,658. Ręka stempluje sama. Jak w Zbąszyniu tylko odwrotnie. W Zbąszyniu odmawiałem. Teraz stawiam.

ANNA z MARIE JANA chora 39 stopni:

Prosím... pan Modelski? Pan dává propustky?

MODELSKI:

Tak. Ja jestem Modelski. Magistrat Warszawa. A pani?

ANNA:

Anna Korbelová. Z Pragi. Smíchov. Moja córka Marie Jana 15 maja 1937 Praga Smíchov. Urodzona w Smíchov. Teraz chora. 39 stopni. Na moście była.

MODELSKI:

39. Potrzebuje ciepła. I lekarza. Klara! Klara Weiss! Lekarka! 

KLARA:

Jestem. Co się dzieje?

MODELSKI:

Dziecko. 

KLARA bada:

Zapalenie oskrzeli. Od zimna na moście. I ciepła.

ANNA płacze:

Nie mamy nic. Wszystko zostało w Pradze. Wehrmacht w Pradze. 15 marca Wehrmacht wszedł.

MODELSKI zapisuje nr 7,343 na liście 10,000:

Stawiam stempel. Nr 7,343. Marie Jana Korbelová. Przepustka ważna. Cieszyn-Gdynia. Statek Warszawa. Potem Konstanca.

ANNA:

Sekretarz Stanu

KLARA cicho:

Byłam w Zbąszyniu w październiku. 9,000 w błocie. Pan też tam był?

MODELSKI:

Byłem. Odmawiałem stempli. Zgodnie z ustawą z 31 marca 1938. Fajdze Weiss z córką Różą 8 lat.

KLARA:

A teraz?

MODELSKI:

Teraz stawiam stemple. 10,000. Żeby nie powtórzyć Zbąszynia. Nigdy więcej Zbąszynia.

STEFAN:

Pociąg gotowy. Do Gdyni. Pierwszy transport 3,000.

MODELSKI:

A broń? 5,000 karabinów z Powązek? I 25 żołnierzy z Zakopanego?

STEFAN:

Załadowana. Koc dał. Dawid i Stern pilnują.

MODELSKI do Anny i Klary:

Proszę wsiadać. Pociąg do Gdyni. Nie Warszawy. Gdyni. Tam statek Warszawa. I lekarz. I ciepło.

ANNA:

Dziękuję. Jak mam podziękować?

MODELSKI:

Niech pani córka żyje. I niech pamięta że raz był urzędnik w Cieszynie który postawił stempel. To wystarczy.

Pociąg rusza - pierwszy z trzech transportów 10,000 Cieszyn-Gdynia. Modelski na peronie śnieg pieczątka 7,343 za nim 2,657 przed nim.

SCENA 18 - MIESZKANIE PUŁAWSKA 45 - RODZINA - 18-20 MARCA - NOC

Uczestnicy: MODELSKI, MARIA (30) w ciąży 6 miesiąc, ZOSIA (5), JAN (70) legionista, JÓZEF (35) policjant

MARIA:

Tadek? 23:00? Znowu dwie teczki? Która jest która?

MODELSKI:

Ta gruba to Enigma 50,000 zł na bombę. Ta chuda to Cieszyn 10,000 ludzi na moście. Obie po 100,000. A mamy 100,000 na wszystko.

MARIA:

I co wybierzesz?

MODELSKI:

Obie. Langer dał 50,000 z Biura Szyfrów nielegalnie. Koc da drugie 50,000 z broni dla Irgunu. Poland supplied 25,000 rifles. Warehouses 5,000 rifles and 1,000 mgs.

MARIA:

Nie możesz uratować wszystkich. Enigmy i 10,000.

MODELSKI:

Muszę spróbować. W Zbąszyniu nie spróbowałem. Odmówiłem Fajdze Weiss z Różą 8 lat. Tyle co Zosia. I do dziś ją widzę.

ZOSIA przez sen:

Tatusiu... stempluj...

MARIA bierze spuchniętą rękę:

Aż tak?

MODELSKI:

7,343 stemple dzisiaj. 10,000 będzie jutro.

MARIA kładzie rękę na brzuchu 6 miesiąc - kopie:

Czujesz? Kopie. Będzie chłopiec. Jan. Po dziadku.

MARIA płacze:

A nasze dziecko? Jeśli cię zwolnią za fałszowanie? Paragraf 286 do 5 lat? Jeśli stracimy mieszkanie Puławska 45? Na bruk? Z dwójką dzieci?

MODELSKI:

Jeśli nie pomogę tym 10,000 to jakie prawo mam patrzeć w oczy Zosi? Jak mam jej mówić że trzeba pomagać? Że pieczątka to człowiek?

JAN wchodzi z laską:

Coś się stało, Tadek? Znowu stemplujesz?

MODELSKI:

Tak, tato. W Cieszynie. 10,000.

JAN:

Za Piłsudskiego też stemplowaliśmy papiery. I też za to płaciliśmy. Mieszkaniami. Pracą. Wolnością. Ale warto było. Bo człowiek zostaje. A pieczątki znikają.

MARIA:

Tato Janie, a co jeśli nas wyrzucą z Puławskiej 45?

JAN:

Na Wolę. Do baraków. Tam gdzie zawsze idą ci co stemplują dobre rzeczy. Ale człowiek zostaje. A mieszkania to tylko ściany.

JÓZEF wchodzi w mundurze policjanta zdenerwowany:

Tadek! Co ty robisz? W komendzie mówią że fałszujesz przepustki dla 10,000 Żydów. Za to więzienie. Paragraf 286. Do 5 lat. I co z Marią? I z Zosią? I z dzieckiem które się urodzi w maju? Na bruk?

MODELSKI:

Wiem, Józek.

JÓZEF:

A wiesz że jak cię skażą to rodzina traci mieszkanie służbowe? Puławska 45? Na Wolę? Do baraków?

MARIA:

Józek, daj spokój.

JÓZEF:

Nie, Maria! Ty masz 5-letnią córkę i jesteś w ciąży! A on bawi się w bohatera! 10,000 obcych ważniejszych niż własna rodzina?

MODELSKI:

Józek, pamiętasz Zbąszyń? Październik 1938? 9,000 w błocie? Byłem tam. Odmawiałem stempli. Jednej dziewczynce. Róży. 8 lat. Tyle co Zosia teraz. I do dziś ją widzę. Jeśli teraz zamknę granicę w Cieszynie będę widział 10,000 takich Róż. I nie będę mógł patrzeć w oczy Zosi. Nigdy.

JÓZEF mięknie:

A jeśli cię złapią Brytyjczycy? Oni też nie chcą tych Żydów. White Paper 75,000. May 1939 White Paper limited Jewish immigration to Palestine to 75,000 over 5 years.

MODELSKI:

To Brytyjczycy niech się martwią o biały papier. Ja stempluję. 10,000.

JÓZEF wyciąga rękę:

To ja też będę stemplował. W komendzie. Jak przyjdzie kontrola powiem że nic nie widziałem. No action required. Jak ten wasz Kennard. No action required H.K. 22.03.39.

JAN:

Za Piłsudskiego też tak było. Jeden stemplował, drugi krył. I tak się robiło Polskę.

ZOSIA wchodzi w piżamie z rysunkiem domku:

Tatusiu, a czemu płaczesz?

MODELSKI bierze Zosię:

Nie płaczę, Zosiu. Tylko ręka mnie boli od stempli.

ZOSIA pokazuje rysunek:

Tatusiu, narysowałam domek dla Róży z Zbąszynia. Żeby nie zmarzła. I dla tych dzieci z Cieszyna. 10,000 dzieci. Żeby miały domek.

MODELSKI:

Piękny domek, Zosiu. Najpiękniejszy na świecie. 10,000 ludzi będzie miało domek. Dzięki tobie.

ZOSIA:

A my będziemy mieli domek?

MODELSKI patrzy na Marię, Jana, Józefa:

Będziemy mieli, Zosiu. Może nie teraz. Może nie na Puławskiej. Ale będziemy mieli. A 10,000 ludzi ma teraz domek. Dzięki twojemu tatusiowi. I dzięki twojemu domkowi.