Helena Marusarzówna urodziła się 108 lat temu, 17 stycznia 1918 roku w chacie gazdy Jana Marusarza jako piąte dziecko Heleny i Jana Marusarzów. Wywodziła się z rodzin Marusarzy i Tatarów, głęboko zakorzenionych w tradycji Podhala. Wychowywała się w licznej rodzinie, wcześnie przyzwyczajona do pracy w domu i w polu. W 1932 roku ukończyła siedem klas szkoły powszechnej; mimo własnych ambicji edukacyjnych podporządkowała się woli rodziców.
Od najmłodszych lat pasjonowała się górami i narciarstwem. Zimą intensywnie trenowała, a latem wędrowała i wspinała się w Tatrach. Pierwsze narciarskie szlify zdobywała pod okiem braci Jana i Stanisława. W styczniu 1935 roku została przyjęta do Sekcji Narciarskiej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Już w lutym tego samego roku zdobyła wicemistrzostwo Polski w swoim debiucie, a wkrótce potem wygrała bieg zjazdowy kobiet o Puchar Beskidu w Bielsku.
W kolejnych latach odnosiła liczne sukcesy sportowe: w 1936 i 1937 roku zdobyła tytuł mistrzyni Polski w kombinacji alpejskiej, triumfowała także w zawodach Podhalańskiego Okręgu PZN. W 1938 roku była najlepszą z Polek na mistrzostwach Polski oraz wygrała Mistrzostwa Zakopanego. Przygotowując się do zawodów FIS w Zakopanem, uległa poważnemu wypadkowi, który uniemożliwił jej start. Po powrocie do zdrowia zdobyła jeszcze trzy tytuły mistrzowskie i w marcu 1939 roku zajęła drugie miejsce w międzynarodowych zawodach w Feldbergu.
Po wybuchu II wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną jako kurierka tatrzańska. Przenosiła ludzi, broń, pieniądze i dokumenty na trasach Zakopane–Kraków–Budapeszt, wielokrotnie ryzykując życie. Została aresztowana na terenie Słowacji, więziona i brutalnie przesłuchiwana przez gestapo w Preszowie, Muszynie i Nowym Sączu. Jesienią 1941 roku rodzina otrzymała potwierdzoną informację, że Helena Marusarzówna została rozstrzelana 12 września 1941 roku w Woli Podgórskiej koło Tarnowa.
Cześć i Chwała Bohaterom
Inne tematy w dziale Społeczeństwo
