Psychol na psychologii

Nie jest to rzeczą powszechną, ale jest charakterystyczne, że często piroman wstępuje do straży pożarnej i celowo wywołuje pożary by się wykazać.

Podobnie wydaje się być z psychologami. Zawsze wydawało mi się rzeczą podejrzaną, że jest tak wielu chętnych, mimo wysokiego progu konkurencyjnego, by studiować psychologię. Można to tłumaczyć kłopotami w okresie dojrzewania, gdy młodzi ludzie podejmują studia, dzięki którym, jak mniemają, mogą sobie pomóc. A już szczególnie ten problem dotyczy tzw. psycholożek, szczególnie tych przysłowiowych psycholożek zatrudnionych w "Potonie". To jest kwintensencja umysłowego zawirowania.

Z zaciekawieniem obserwuję kolejne enuncjacje Macieja Góreckiego, który z pewnością psycholożką nie jest, ale pracuje na Wydziale Psychologii UW. Zachowuje się jednak jak rasowa  psycholożka z Pontonu, lub jak ten piroman ze straży pożarnej.

Coś w tym piromaństwie jednak jest. Parę lat temu kupiłem sobie książkę z wywiadem z prof. Wojciszke, znanym psychologiem z Gdańska zatytułowaną "Homo nie całkiem sapiens", w której irozniował na temat "nadętych polityków", wiadomo z której strony sceny politycznej, i narzekaniau Polaków. Nie bardzo też odpowiadała mu koncepcja Jonathana Haidta przedstawiona w "Prawym umyśle". Do psychologów trzeba mieć ograniczone zaufanie.