Dedykuję te słowa mojemu bratu i wszystkim tym, którzy tęsknią...
Gdzieś tam, za oceanem
czasami w dzień, częściej nocą
łzawią Ci dziwnie oczy
i tęskne wspomnienia przychodzą...
O wierzbie, wiecznie płaczącej
o boćku, co żab szuka w trawie
o strudze, w której brodziłeś
i o topieniu się w stawie...
Zdjęć masz przecież tak mało
i koloryzujesz wspomnienia
lecz widok wierzby płaczącej
ocalisz od zapomnienia...
Posiadaczka...doświadczeń życiowych, kochającego męża, dorosłej córki i czarno-białej, szczekającej radości. Otwarta na prawdę i życzliwość, zamknięta na fałsz i chamstwo. Poniżej wiersz Yuhmy, pod którym mogę się podpisać! Kocham obciach od zawsze, gardzę wrzaskiem gromady, bliższe mi to, co słabsze, pędzone na zagładę. Ciemnogrodem już byłem, oszołomem i lachem, moherem i pedrylem, a teraz jestem obciachem! Obciach - czyż nie brzmi to dumnie? Wszak trzeba odwagi, rozumu, by nie stać się zwykłym durniem - papugą wśród papug tłumu.
Nowości od blogera
Komentarze
Pokaż komentarze (15)