Roztargniony Anioł...

niezapominajka Kultura Obserwuj notkę 12

27.09.2010 BLOG

W dzień każdy czuwasz nade mną

Nie dajesz mi zbłądzić Aniele

Niekiedy czuję Twój dotyk...

I trzepot skrzydeł słyszę

Gdy przywołujesz sumienie...

Twe znaki rozpoznaję

Chociaż rad słucham tylko czasami

Wdzięczna Ci jestem za troskę

Bądź przy mnie nieustannie

Ale szczególnie - nocami...

Może zmęczyłam Cię sobą

Bo roztargniony się stałeś

Nocą chyba gdzieś błądzisz

Razem z moimi snami

A przecież na straży stać miałeś...

I każdej nocy bezsenność

Bierze mnie w swe władanie

Widząc Twe roztargnienie

Staje się coraz pewniejsza

Że ze mną na zawsze zostanie...

O mnie niezapominajka

Posiadaczka...doświadczeń życiowych, kochającego męża, dorosłej córki i czarno-białej, szczekającej radości. Otwarta na prawdę i życzliwość, zamknięta na fałsz i chamstwo. Poniżej wiersz Yuhmy, pod którym mogę się podpisać! Kocham obciach od zawsze, gardzę wrzaskiem gromady, bliższe mi to, co słabsze, pędzone na zagładę. Ciemnogrodem już byłem, oszołomem i lachem, moherem i pedrylem, a teraz jestem obciachem! Obciach - czyż nie brzmi to dumnie? Wszak trzeba odwagi, rozumu, by nie stać się zwykłym durniem - papugą wśród papug tłumu.

Nowości od blogera

Udostępnij Udostępnij Skomentuj12

Kultura