Śmierć nie wie co to uśmiech
Nie wie co to żal
Zbiera swoje żniwo
I niesie je, gdzieś tam...
Nie ustaje w swej pracy
Nie ma wolnego dnia
Jest przewidywalna
Z życiem, umowę ma...
Nie ma Jej w naszych planach
Pod pachę życie trzymamy
Nie chcemy o Niej myśleć
I gnamy przed siebie...wciąż gnamy....
A Ona nam towarzyszy
Gdziekolwiek się kierujemy
Nie obraża się na nas
Wie, żeśmy jej przeznaczeni...
Posiadaczka...doświadczeń życiowych, kochającego męża, dorosłej córki i czarno-białej, szczekającej radości. Otwarta na prawdę i życzliwość, zamknięta na fałsz i chamstwo. Poniżej wiersz Yuhmy, pod którym mogę się podpisać! Kocham obciach od zawsze, gardzę wrzaskiem gromady, bliższe mi to, co słabsze, pędzone na zagładę. Ciemnogrodem już byłem, oszołomem i lachem, moherem i pedrylem, a teraz jestem obciachem! Obciach - czyż nie brzmi to dumnie? Wszak trzeba odwagi, rozumu, by nie stać się zwykłym durniem - papugą wśród papug tłumu.
Nowości od blogera
Komentarze
Pokaż komentarze (4)