Zygmunt Jan Prusiński
MOJA CHWILA SMUTNA
Gabrieli Sieradzkiej
Chociaż ty wrastaj we mnie,
w chwilach kochania obejmij mnie.
Sąsiadka Kazia Rostkowska odeszła,
jak kropla rosy z kwiatu mlecza. -
Powklejałem twoją bliskość,
bym nie czuł się osamotnionym
w tym żywym świecie.
Tu śmierć - tu życie - tu miłość!
Chciałbym ci pisać o miłości -
nie umiem się odnaleźć w takich chwilach.
Układam elegię dla kobiety...
I od tamtej pory tragedia niszczyła jej zdrowie.
Miała jedynaka syna Andrzeja,
trzy lata temu zginął na morzu
w pobliżu portu w Anglii.
Smutno mi Gabrielo.
Dwie godziny temu zmarła moja sąsiadka;
poczciwa to była kobieta i nieszczęśliwa.



Komentarze
Pokaż komentarze