Zygmunt Jan Prusiński
DZIELISZ SIĘ ZE MNĄ TĄ ŚCIEŻKĄ
Gabrieli Wojcinowicz - Sieradzkiej
Tej ścieżki nie ma na mapie.
To jest zupełnie wyspecjalizowana ścieżka;
nikt przez nią nie przeszedł,
bo jej nie znalazł.
Pomogli mi aniołowie powracających z gór -
szklisty powab doliny,
w zupełnym zapomnieniu - tylko ja i ty,
i kilka paciorków zgubionych
pewnie przez srokę...
W Dolinie Miłości rosną akacje.
Nie wróżę z liści nic -
wystarczy mi twój powab Gabrielo
i tęczowy uśmiech.
A kiedy noc przychodzi
zaglądam do twojej miłości,
jest czuła - żarzy się posługa i rytm,
i wzdychanie przy każdym dotyku.
Dotykam twoje biodra, dotykam twoje uda,
dotykam twoje pośladki, dotykam twój biust -
czy mogę dotknąć lot jaskółki?
18.05.2010 - Ustka
Godzina 17:20
Wiersz z książki "Las kobiet"
Zygmunt Jan Prusiński – dawniej słupski poeta, obecnie mieszka w Ustce. Pierwszy wiersz napisał w Otwocku, gdy miał 14 lat. Dzisiaj, mając 71 lat, nie potrafi powiedzieć, ile wierszy wyszło spod jego pióra. Sądzi, że ze trzy tysiące i że złożyły się na 53 książki. Ale w Słupsku wydał tylko dwie: “W krainie żebraków słyszę bluesa” i ostatnio “W ogrodzie Norwida” (2014) nakładem Starostwa Powiatowego. Inicjator powołania Grupy “Wtorkowe Spotkania Literackie”, w młodości przewodniczący Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Słupsku. W 1980 roku na III Sesji Literackiej na Zamku w Bytowie, jury, któremu przewodniczył Roman Śliwnik, przyznało mu pierwsze miejsce za erotyk w Turnieju Jednego Wiersza. Romanowi Śliwonikowi poświęcił wtedy kilkanaście wierszy, teraz zamierza poświęcić mu całą książkę.
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Kultura
