Okiem krytyka...

Zygmunt Jan Prusiński

Okiem krytyka...

Motto: "i gniew na papierowe słowa
które nie zastąpią dotyku dłoni" - PS


To jest przykład jak można opowiadać w wierszu. I Patti Smith umie to robić. Bo wiersz jest faktycznie opowiadaniem.

Poetka jest rozluźniona, ale wie co ma wpisać w wierszu "tam i z powrotem". Nie ma tu nic z chaosu śrubowania coraz cięższych słów które czasem w wierszu mogą przeszkadzać. Jest lekkość i subtelna kobieca spostrzegawczość.

"przestałam być duchem

ulica przygarnęła mnie..."


To jest dramat a ja jestem zawsze zwolennikiem dramatyzmu w Poezji.


"znalazłam siebie i tylko siebie

skrzypiące schody wymazały z myśli
anonimowość ulicy"


Autorką jest kobieta o wysokich drganiach uczuć do życia - która sama wie jak jest ciężko pokonywać trudy. I to umie robić, to znaczy łączyć słowa które jakby je miała schowane w sercu. Poetka tylko je wyjmuje, nie szuka, nie zastanawia się, ona po prostu je ma - jakby wyprzedzała to co ma nastąpić.

Jej minuty w wierszu są ważne.

Ustka. 19.3.2014