Lechu odpuść, bo MB w klapie dłużej już tego nie zdzierży

"Właściwie przegrałem wszystko. Nie o taką Polskę walczyłem"

Lech Wałęsa, fot. Wojciech Stróżyk /Reporter

Sfrustrowany, żałosny, samotny, starszy pan.

– Ja właściwie przegrałem wszystko, nawet z tymi mniejszościami. Przegrałem stocznie (…), przegrałem politykę (…), przegrałem uwłaszczenie Polaków (…) – powiedział Lech Wałęsa
Zapomniał tylko dodać, przegrałem najbardziej, bo zawiodłem rozbudzone nadzieje, tych którzy mi zaufali i we mnie wierzyli. Przegrałem, bo na pierwszym miejscu zawsze byłem ja i to co najlepsze dla mnie.

Nietrudno zauważyć, że w wypowiedzi Wałęsy uderza megalomaństwo i asekuranctwo tak charakterystyczne dla niego.
To on walczył za nas wszystkich z tą komuną, żeby nie było wątpliwości i zawsze chciał dobrze (skąd my to znamy).
Zero refleksji o rzeczywiście popełnionych błędach i własnych osobowych ograniczeniach. Za to wyimaginowany przeciwnik, który przeszkadzał w tych szlachetnych celach.

Widać, że Wałęsę dopada starość i samotność. Brakuje mu pochlebstw i noszenia na rękach. Rozbudzone i wybujałe ego powoduje, iż czuje się niedowartościowany. Świadczy o tym chociażby ciągłe przypominanie o sobie w mediach.
Żal żony, która w jego cieniu przez całe życie wychowywała gromadę dzieci, a teraz wydaje się niepotrzebna.
Widzimy często samotnego Wałęsę na plażach w USA, najczęściej dzięki jego wrzutkom na FB, a przecież nie jest wdowcem?
Nie uda się już naprawić tego małżeństwa
(Smutne wyznanie Danuty Wałęsowej)
Zawiódł żonę, podobnie jak zawiódł Polaków, ale oczywiście według niego za wszystko odpowiada żona i sami sobie winni Polacy.
Być może cała ostatnia część historii Polski i historia małżeństwa Wałęsów potoczyłaby się dziś inaczej, gdyby w wyniku intryg SB przewodniczącym Solidarności nie został w swoim czasie Lech Wałęsa, a choćby Andrzej Gwiazda, na co była duża szansa.

Małżeństwo Gwiazdów za to wydaje się dziś wzorowe i spełnione. Mogą oni stanowić wzór dla wielu, jak można pięknie w harmonii przejść przez życie i nie wkurzać ciągle świata swoją obecnością, oraz nienasyconą wprost pychą.