UKŁAD SŁONECZNY – EKSPLORACJA I ZAGOSPODAROWANIE. WIZJA ASTRONOMII PLASTYCZNEJ. KOMETY (4)
O kometach powiedziano już wiele w historii ludzkiej nauki i kultury. Są one niewielkimi ciałami (zwykle kilku- kilkunastokilometrowymi), składającymi się z jądra, głowy i warkocza, obiegającymi Słońce na często ekscentrycznych orbitach eliptycznych lub parabolicznych. Uważa się, że na peryferiach Układu Słonecznego, w tzw. Obłoku Oorta w odległości do ok. 2 lat świetlnych istnieje nagromadzenie tych ciał do ok. kilku bilionów. Komety mogą być związane z różnymi planetami, wyróżnia się więc rodziny kometarne różnych planet wielkich. Komety stanowią pozostałość po pierwotnej materii naszego układu. Zbudowane są z lodu wodnego, związków organicznych, zestalonych gazów – dwutlenku węgla i cyjanowodoru oraz innych związków chemicznych, np. siarki. Wyróżniamy komety jednopojawieniowe i okresowe (o okresie zwykle kilku- lub kilkunastu lat). Lód kometarny przy zbliżeniach do Słońca sublimuje, tworząc warkocz pyłowy i gazowy. Może on mieć długość nawet setek milionów kilometrów.
Komety mają znaczenie eksploracyjne zarówno jako ciała pierwotnej materii, jako obiekty astrometryczne, oraz praktyczne jako posiadające duże ilości lodu, często amorficznego, mogącego być siedliskiem złożonych związków organicznych. Istnieje tu teoria tzw. panspermii Svante Arrheniusa, współcześnie Freda Hoyle’a i Chandry Wickramasinghe, zgodnie z którą komety, przenosząc drobiny organiczne (w niektórych wersjach tej koncepcji pełne mikroorganizmy) mogą zasiewać życie (np. zgodnie z tym tak mogło być z życiem na Ziemi). Ponieważ komety mogą być ciałami impaktowymi, ważne jest zapobieganie ich uderzeniu w Ziemię. Takich komet może być kilka tysięcy. Zwykle poruszają się one szybciej niż planetoidy, więc wiąże się z tym pewien problem. „Wygasłe” komety, z których po wielu przejściach w pobliżu Słońca odparował lód, są podobne do planetoid. Obecnie organizuje się wiele misji do komet (np. Stardust, Rosetta i in.).
Powyższe rysunki autora przedstawiają powierzchnię i przyszłą eksplorację komet.
Materiały źródłowe:
D. K. Yeomans, „Komety. Od starożytności do współczesności, w mitach, legendach i nauce”, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999.
R. Zubrin, „Narodziny cywilizacji kosmicznej”, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003.
Kometa – urozmaicona powierzchnia
Kometa - badania lodu
Kometa – (niezwykły) wypad w teren
Przestrzeń (wokół) komety


Komentarze
Pokaż komentarze (1)