Mars zajmuje ważne miejsce w przyszłej gospodarce obejmującej przestrzeń Układu Słonecznego. Uważa się, że jest jedną z nielicznych planet, która może produkować żywność na eksport. Innym surowcem, cennym dla przyszłej energetyki termojądrowej jest izotop wodoru – deuter. Z 6 ton wodoru można otrzymać kilogram deuteru. Mars również jako dynamiczny rozwojowy obszar pogranicza mógłby stać się potencjalnym obszarem niezwykłego postępu technicznego. Konstrukcja jego gospodarki będzie jakby mieszaniną techniki dawnej, XIX-wiecznej inżynierii chemicznej, jeśli nie wręcz starożytnej (tradycyjne, elementarne, znane niemal od tysiącleci metody przemysłowe) i supercywilizacji kosmicznej trzeciego tysiąclecia.
Zaczątki baz, a później cywilizacji marsjańskiej trzeba będzie budować od początku. Przypominać to będzie ewolucję techniki – budowlanej, żywieniowej, lokomocyjnej, energetycznej, komunikacyjnej i badawczej podobnie jak to przebiegało w historii społeczeństw ludzkich. Odkrywane praktycznie będą podstawowe prawa chemii, geologii i medycyny marsjańskiej niemal tak jak to realizował człowiek w zamierzchłych czasach. Wszystko tam, niczym jak przy kolonizacji Ameryki, jej zachodu czy Australii, będzie się tworzyło z prostych materiałów lokalnych – domy będą budowane ze zwykłych cegieł, poruszanie się po planecie zapewnią proste środki (np. do badań wykorzystane będą balony). Tak ludzie na Marsie niemal pracą fizyczną swoich rąk wszystko wznosić będą od zera. Jednocześnie funkcjonować będą pojazdy o napędzie termojądrowym, skafandry ze skomplikowanych materiałów, telekomunikacja marsjańska oprze się o najnowszą generację satelitów, media i łączność marsjańska o superkomputery.
Uważa się, że obszarem przyszłości przemysłu w Układzie Słonecznym będą planetoidy. Mars jednak mógłby wspomagać górnictwo w tym rejonie. Starty rakiet z Marsa są kilkudziesięciokrotnie tańsze niż z Ziemi. Mars mógłby tu pełnić rolę pośrednika między zapleczem surowcowym (planetoidy, Księżyc) a Ziemią, która produkowałaby towary o wysokim stopniu przetworzenia. Tak jak intensywna komunikacja w obrębie różnych rejonów Ziemi zaowocowała licznymi wynalazkami (silnik parowy, nowe statki, samoloty itp.), tak technika Marsa, jego więzi komunikacyjne z Ziemią i innymi rejonami Układu Słonecznego zainicjują powstanie nowych środków podróży. Tu chodzi o technologię napędu rakietowego, która mogłaby zainspirować całą fizykę nadprzewodników, mikro- i nanotechnologii, wysokich energii (tu np. w postaci kontrolowanej syntezy termojądrowej).
Powyższy rysunek autora przedstawia pod- i napowierzchniowe siedliska na Marsie.
Literatura:
R. Zubrin, R. Wagner, „Czas Marsa”, Prószyński i S-ka, Warszawa 1997.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)