ASTRONOMIA PLASTYCZNA JAKO TECHNIKA W ASTRONOMII
ŚWIADOMOŚĆ SZTUKI
Algorytm, konwencja sztuki istnieją wtedy, gdy obraz spełnia swoją FUNKCJĘ. A spełnia funkcję, gdy podbija serce, dostarcza – niczym sporty ekstremalne – mocnych wrażeń, czaruje, przejmuje, porusza, robi wrażenie, gdy jest sugestywny, działa na wyobraźnię, nie pozostawia obojętnym, pozostaje długo w pamięci, gdy można się w nim zakochać. Gdy stwarza iluzję innego świata oraz zawiera zaklętą w nim melodię.
Na przykład, niektóre ckliwe tzw. święte obrazki – małe, kolorowe, prosto namalowane obrazki religijne – zwykle wizerunki życia osób świętych może nie są tzw. Wielką Sztuką, jednak spełniają one swoją rolę związaną z wiarą. Można odpowiedzieć tu na pytanie: „O co w tym wszystkim chodzi?” O to, aby mieć ŚWIADOMOŚĆ (pewnych wartości), nie zbaczać z tzw. dobrej drogi, aby mieć coś do powiedzenia światu, wejść z nim w KONTAKT i skomunikować się pełnie z nim. I by dowiedzieć się o nim WSZYSTKO. Czasem zmienić życie może jedna rozmowa, jedno zdanie (równanie).
Wszystko to wystąpi, gdy obraz dobrze służy jakiemuś przesłaniu, idei, dobrej i konstruktywnej SPRAWIE. Każdy ma do spełnienia tu – NA ZIEMI jakąś misję – cel. Każdy musi w swym życiu, zgodnie z sensem życia, coś dobrego zrobić i dokonać. Sztuka powinna więc realizować wartości ZEWNĘTRZNE wobec niej. Są nimi na przykład przyroda, kwiaty, krajobraz. Morze, góry, historia, świat baśni. Kosmos. I nie ważne tu, co ktoś o obrazie powie – czy dostrzeże wady lub uchybienia. Jeśli obraz „działa” – jest dobry. Znajdą wtedy zastosowanie biblijne słowa przypowieści o Jakubie: „Życia nie zmarnowałeś. Posiałeś ziarno, które wzejdzie obfitym plonem w nieznaną godzinę”. Innymi słowy – ma tu zastosowanie sentencja: „Per aspera ad astra” – przez ciernie do gwiazd. Realizujemy nasze marzenia. Znosimy dla nich przeszkody, niepowodzenia, niewygody, trudności. Przeciwności losu. Doświadczamy dramatów, a nawet cierpień. Poetom łatwo sięgnąć gwiazd. Uczeni muszą o swe idee walczyć.
Materiały źródłowe:
„Kontakt”, film fab. (reż. R. Zemeckis, scen.C. Sagan, A. Druyan), USA, 1997.
Powyższe rysunki autora jako obrazy astronomii plastycznej przedstawiają Rheę, księżyc Saturna oraz powierzchnię, formy życia i przyszłą obecność człowieka na księżycach planet pozasłonecznych.
Baza na Rhei, księżycu Saturna
Początek osadnictwa – egzoksiężyc planety HR 810 B
Kosmiczna współegzystencja – egzoksiężyc planety HD 10697 B
Prawo ewolucji – egzoksiężyc planety HD 213240 B
Tagi: Rhea, hr 810 b, hd 10697 b, hd 213240 b


Komentarze
Pokaż komentarze