ASTRONOMIA PLASTYCZNA JAKO TECHNIKA W ASTRONOMII
CYWILIZACJA ARCHETYPICZNA
Astronomię plastyczną jako metodę naukową można umiejscowić na tle dziedzin kultury nie tyle warsztatowo, co cywilizacyjnie.
Podobny w obrazowaniu i treści do surrealizmu jest tu symbolizm. Można tu wymienić takich autorów jak np. Johann H. Füssli, Jacek Malczewski, Max Klinger i Kurt Regschek. Znaczący jest tu olbrzymi ładunek uczuć wraz z kontekstem archetypów, mitów, ludowego folkloru i etnologicznej kultury świata.
W stosunku do astronomii plastycznej podobne jest tu odwoływanie się do strony narracyjno-fabularnej przekazu. Odróżnia natomiast ten typ malarstwa jego duża literackość i poetyckość – obraz kosmiczny jest tu narzędziem materialnym wspomagającym badanie naukowe.
Jeśli chodzi o kulturę, astronomia plastyczna jest mimo wszystko bliska części wiarygodnej merytorycznie sztuki fantastyczno-naukowej. Chodzi tu na przykład o literaturę i takich autorów jak np. Stanisław Lem („Opowieści o pilocie Pirxie”, „Głos Pana”, „Solaris” i „Niezwyciężony”), Arthur C. Clarke (cykl „Odyseja kosmiczna” i „Rama”), Clifford Simak („Czas jest najprostszą rzeczą”), Carl Sagan („Kontakt”), Kim S. Robinson (cykl „Mars Czerwony”, „Mars Błękitny” i „Mars Zielony”). W dziedzinie filmu będą to np. cykl związany z impaktologią („Dzień zagłady”, „Post Impact” i „Armageddon”), filmy egzobiologiczne (cykl „Obcy”) i setiologiczne (różne wersje „Star Treka” i „Misja na Marsa”). W dziedzinie malarstwa będą to tacy autorzy jak np. Kevin Ward, Douglas Chaffee, Brian Waugh, Michael Böhme i Stefan Blaser. Swoiste miejsce zajmuje też tu muzyka kosmiczna takich autorów i zespołów, jak np. Mike Oldfield, Kitaro, J. Michael Jarre i Tangerine Dream.
W relacji do astronomii plastycznej wspólna jest tu tematyka kosmiczna, rola pełnej nauki i takich dziedzin jak astronomia, biologia, fizyka, matematyka, astronautyka i setiologia, różna zaś rola samej wiedzy – nie instrumentu badawczo-eksploracyjnego, ale jako swoistej baśni fabularnej. Muzyka kosmiczna jest odrębnym tematem – wspólny jest tu nastrój utworu, inny cel – to głównie wzbogacanie osobowości człowieka, w astronomii plastycznej – sprawczy wiedzowo.
Tyle związki astronomii plastycznej z humanistyczną kulturą...
Powyższe rysunki autora jako obrazy astronomii plastycznej przedstawiają powierzchnię, formy życia i przyszłą obecność człowieka na planecie pozasłonecznej oraz księżycach planet pozasłonecznych.
Zamiana ról – hipotetyczna egzoplaneta w układzie gwiazdy HD 28185
Wizyta w bazie – egzoksiężyc planety HD 10697 B
Glob z zamarłym lodem – egzoksiężyc planety HD 28185 B
Wstępne testy sejsmiczne – egzoksiężyc planety HD 28185 B
Materiały źródłowe:
H. H. Hofstätter, „Symbolizm”, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe”, Warszawa 1987.
Tagi: hd 28185, hd 28185 b, hd 10697 b


Komentarze
Pokaż komentarze