Astronomia plastyczna II (11) – zbliżenie do techniki

ASTRONOMIA PLASTYCZNA JAKO TECHNIKA W ASTRONOMII
KROK KU BEZPOŚREDNIEJ NAUCE – PIERWSZY KONTAKT?

Astronomia plastyczna jest młodą, jednak nietypową jako część tak zwanej cywilizacji, dziedziną i środkiem realizującym wiedzę i dorobek nauk przyrodniczych. Bodaj Francis Bacon powiedział kiedyś, że człowiek już nic nowego nie wymyśli. Astronomia plastyczna może pozostawać w orbicie rzeczywistości łatwo dostępnej i bliskiej codzienności, tworząc psychologiczno-kosmiczny zbiór prawd potocznych. Jest to dorobek duchowy specyficznego rodzaju. Istnieje tu teoria tak zwanej osobliwości socjologicznej, związanej z nieograniczonymi osiągnięciami człowieka. Tu chodzi jednak o osobliwość innego rodzaju – przyrodniczą, rzeczywistą, dynamiczną i w pełni wykładniczą, a zarazem ludzką. Zbliżamy się do tego, co już od tysiącleci cywilizacji technicznej jest w niej obecne jako wypracowane zdobycze materialno-inżynieryjne w adaptatywnym kontakcie z w pełni ewolucyjnym światem środowiska kosmicznego. W kontekście astronomii plastycznej chodzić będzie o przyjrzenie się metodyce już funkcjonującej, szeroko rozumianej „politechnicznie”. Będzie to zarazem włączenie się i „pierwszy kontakt” z cywilizacją kosmiczną – naszą własną.

Najważniejsze mogą więc być powiązania astronomii plastycznej z samą nauką-astronomią oraz innymi dziedzinami wiedzy. W intencji obecnego eseju ma ona przecież pełnić taką samą rolę jak inne techniki narzędziowe, takie jak np. spektrofotometria, soczewkowanie grawitacyjne, metoda tranzytowa, mineralogiczno-laboratoryjne badanie meteorytów, symulacje numeryczne w astronomii, chromatografia w mikrobiologii, technika badań połowicznego rozpadu pierwiastków w paleontologii, akcelerator, komora Wilsona, spektrografia masowa w fizyce, metoda inspektowa, biologicznej ochrony roślin, rekultywacji gleby w rolnictwie, flotacyjna, konwertorowa, elektrolityczna w przemyśle hutniczym, analiza czynnikowa, technika dendrytu sekwencyjnego, rachunek całkowy w matematyce czy komputer kwantowy.

Porównując astronomię plastyczną z powyższymi, „klasycznymi” metodami w naukach ścisłych i przyrodniczych, jest i ona technologią oraz działaniem stricte przyrodniczym, rozwijającym i wzbogacającym taką wiedzę. Stanowi jednak często bardziej poszerzenie horyzontów i przełożenie na język jasny informacji jako część dziedzin podstawowych.

Czy, a jeśli tak, to na ile astronomia plastyczna może aspirować do statusu techniki astronomicznej podobnej do powyższych metod technologicznych – odpowiedź wiąże się z jej parametrami warsztatowymi.

Powyższe rysunki autora jako obrazy astronomii plastycznej przedstawiają powierzchnię, formy życia i przyszłą obecność człowieka na księżycach planet pozasłonecznych

Niezwykła sytuacja – egzoksiężyc planety HD 28185 B
Ewolucja lodowych skał – egzoksiężyc planety HD 10697 B
Egzolunarne tajemnice – egzoksiężyc planety HD 28185 B
Dwa testy – egzoksiężyc planety HD 10697 B

Materiały źródłowe:

R. Kurzweil, „Osobliwość” (w:) J. Brockman (red.), „Nowy Renesans. Granice nauki”, Wydawnictwo CIS, Warszawa 2005.

B. Orłowski i in. (red.), „Encyklopedia odkryć i wynalazków”, Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1979.

Tagi: hd 28185 b, hd 10697 b