SETIOLOGIA (4) - podsumowanie poszukiwań

SETIOLOGIA (4) - podsumowanie poszukiwań

WIZJA ASTRONOMII PLASTYCZNEJ

 

Poszukiwania setiologiczne poprzez nasłuch wymagają ciągłej koncentracji na nim - zważywszy na prawdopodobieństwo sukcesu, jest to wysoce frustrujące. Może przecież zdarzyć się tak, jak np. z katastrofą transatlantyka "Titanic" w 1912 r., kiedy na przepływającym niedaleko tonącego, wzywającego pomocy statku innym dużym statku odebrano sygnał S.O.S. w małą chwilę po zejściu z dyżuru radiotelegrafisty. Łatwo więc przeoczyć ewentualny komunikat setio-sygnału - np. radiowego lub błysku lasera.

          Inicjatywa poszukiwania obcej inteligencji, mimo dotychczasowego wyniku negatywnego, stale opracowuje algorytmy  właściwe dla wykrywania kontaktu, choć ostatnio związane jest to bardziej z egzoplanetologią. W ciągu 30 lat do 1992 r. zanotowano odebranie ok. 20 niezidentyfikowanych sygnałów, prawdopodobnie sztucznego pochodzenia, jednak nie potwierdzono, aby były to setio-sygnały.

           W 1977 r. odebrano w USA okresowy, na częstotliwości 1420 MHz, zbyt wąski na naturalne pochodzenie, sygnał kosmiczny nieznanego pochodzenia, a później niepowtórzony, tzw. „Wow!”. Czołowy teoretyk i uczestnik badań SETI, Seth Shostak, wyjaśnił go prawdopodobnym błędem, związanym z oprogramowaniem komputerowym, choć sprawa do końca nie została rozstrzygnięta. Uznaje się, że mógł to być, jak dotąd, największy sukces poszukiwań setiologicznych . Uważa się, że sygnał przypadkowo przechwycony, niecelowo sformowany przez obcą cywilizację, byłby trudny do rozszyfrowania (podobny byłby do sygnału nieregularnego modemów komputerowych). W sumie uznaje się jednak, że niepotwierdzenie sygnału oznacza wynik zerowy.

           Z kolei w programie META, kierowanym przez fizyka Paula Horowitza i Towarzystwo Planetarne, stwierdzono kilka wąskopasmowych sygnałów niezwiązanych z ruchem wirowym Ziemi i ziemskimi szumami i zakłóceniami, a lokalizowanych wokół płaszczyzny dysku Galaktyki. Prawdopodobieństwo przypadkowości takiego sygnału wynosi ok. 0,5%. Poszukiwania te jednak zdefiniowały i rozwinęły bioastronomię i odrębnie wiele obszarów radioastronomii, mimo że, jak wyżej, nie przyniosły sukcesu.

          Nauka skłonna jest pojmować i badać kosmos w sposób naturalny, zgodnie z prawami czystej fizyki, mierząc jego zjawiska wielkościami i zmiennymi przy redukcji do podstawowych pojęć. S. Lem uważa np., że mieszkaniec innej planety, podobnie – jedynie fizycznie zinterpretowałby np. wybuch jądrowy na powierzchni Ziemi. To skądinąd bardzo efektywne, ockhamowskie podejście może jednak czasem przeoczyć niektóre ważne, inne zjawiska (obcego życia?).

           Problem SETI obejmuje też zagadnienie socjologii kontaktu. C. Sagan twierdzi, że ważna jest gotowość do tego społeczeństwa (aby nie doszło do niepokojów i paniki, konieczna jest rzeczowa informacja). Po odebraniu sygnału i rozszyfrowaniu go, co, według Sagana, nie będzie trudne, gdyż sygnał byłby być może oparty na podstawach naukowych i matematyce, powinno się opublikować odkrycie i nadać komunikat zwrotny.

 

Powyższy rysunek autora przedstawia powierzchnię, formy życia i przyszłą obecność człowieka na księżycu odkrytej planety pozasłonecznej.

Problem – egzoksiężyc planety HD 28185 B.

Promień orbitalny egzoksiężyca a = 3,654 mln km, okres orbitalny T = 19,064 dni, prędkość orbitalna v = 13,939 km/sek.

 

          Materiały źródłowe:

K. Croswell, „Łowcy planet. W poszukiwaniu nieznanych światów”, Prószyński i S-ka, Warszawa 2002.

F. Drake, D. Sobel, „Czy jest tam kto? Nauka w poszukiwaniu cywilizacji pozaziemskich”, Prószyński i S-ka, Warszawa 1996.

P. Halpern, „Łowcy planet. Tropem Wolszczana w poszukiwaniu planet w naszej Galaktyce”, Amber, Warszawa 1999.

A. A. Harrison, „Kontakt. Odpowiedź ludzkości na odkrycie cywilizacji pozaziemskiej”, Amber, Warszawa 1999.

R. Lemski, „Sami we Wszechświecie?”, „Focus”, 2000, nr 9.

A. Przychodzeń, „Ufodyseja”, „Wprost”, 1997, nr 35.

M. Rotkiewicz, P. Cieśliński, „Znajdź sobie obcego. Rozmowa z Frankiem Drakiem, pionierem SETI”, „Gazeta Wyborcza. Magazyn”, 2000, nr 197.

C. Sagan, „Poszukiwanie życia pozaziemskiego”, „Świat Nauki”, 1994, nr 12.

T. Szulga, „Cywilizacje kosmiczne – podsumowanie poszukiwań”, „Jak być człowiekiem?”, 2009, nr 92.

 

Tagi: hd 28185 b, seti, egzoksiężyce