TUNELE CZASOPRZESTRZENNE (6) - internet
WIZJA ASTRONOMII PLASTYCZNEJ
Wyobrażam sobie wielkie cywilizacje, powstające w (...) galaktyce wokół czarnych dziur. Cywilizacje te odległe od dziury planety przekształciły w tereny produkcji żywności, rezerwaty ekologiczne, miejsca wypoczynku i sportów, a także specjalne zakłady produkcyjne, domy twórcze dla poetów i muzyków oraz miejsca ucieczki dla tych, którzy nie są zachwyceni życiem w zgiełku wielkich miast. Odkrycia takiej galaktycznej kultury spodziewam się w każdym momencie - na przykład gdy do Ziemi dotrą sygnały radiowe, wysłane przez cywilizację z jakiejś nieznanej planety krążącej wokół innej gwiazdy. Do rewelacji takiej może też nie dojść jeszcze przez długie wieki - dopóki w końcu samotny, maleńki pojazd z Ziemi nie zbliży się do jakiejś czarnej dziury i nie natknie się na zwykłą w takich wypadkach sieć boi ostrzegawczych, które mają powstrzymać nieprzygotowane pojazdy. Wtedy też napotka urzędników imigracyjnych, do których obowiązków będzie należało wyjaśnienie reguł podróżowania świeżo przybyłemu zaprzęgowi wołów z prymitywnej cywilizacji.
Carl Sagan, Kosmiczne związki
(MIĘDZY)GALAKTYCZNY INTERNET?
Istniejące teorie tuneli czasoprzestrzennych (a więc dróg "na skróty" przez kosmos z prędkością nadświetlną), czy to poprzez czarne dziury, czy z piany czasoprzestrzennej, wiążą się z problemami związanymi ze stabilizacją tuneli, ich rozszerzeniem, udrożnieniem itd., czyli z umożliwieniem ich praktycznego wykorzystania. Masywne obiekty, przedostające się przez taki tunel, mogłyby bowiem go "zatrzasnąć". Jest to problem do rozwiązania.
Powstaje więc tu pytanie - czy nie łatwiejsze byłoby przesyłanie na duże, hiper-parsekowe odległości samych informacji, nie zaś duże obiekty (takie jak np. ludzie czy pojazdy kosmiczne). W ten sposób można byłoby stworzyć sieć międzygalaktycznego internetu (sam Internet z siecią WWW jako taki jest i tak cudem techniki - tu chodzi o dorzucenie jego kolejnego szczebla), dzięki której wystąpiłaby ożywiona wymiana wiadomości i technologii w całym mega-kosmosie. Wtedy tym samym powstałaby możliwość komunikacji z odległymi rejonami Wszechświata (wszechświatów). Jakie są podstawy dla tej idei?
Podobny problem wystąpił przy teleportacji. Im bardziej złożony obiekt, tym jest to trudniejsze. Jednak, zgodnie z doświadczeniami, udało się przeteleportować najpierw fotony, potem inne cząstki elementarne (elektrony), w końcu atomy (atom berylu, 2004 r.). Obecnie naukowcy szykują się do teleportacji wirusa.
Niezależnie od tego, jakie jest praktyczne przełożenie teleportacji (podlega ona ograniczeniom prędkości światła), odkrywa ona ważną prawidłowość: kanał przesyłowy, kwantowy jest różnie skuteczny w zależności od złożoności poddanego doświadczeniu obiektu. Może jest tak, jak uważa Samuel Braunstein z University of Wales: "W chwili obecnej kluczowym czynnikiem jest sama ilość przesyłanej informacji" (M. Kaku, s. 179).
Tunele czasoprzestrzenne i teleportacja to podobne dziedziny fizyki kwantowej - i, być może, powyższa cecha i reguła dotycząca złożoności obiektu jest powszechna.
Powyższy rysunek autora ma charakter czysto symboliczny (nie realistyczny). Przedstawia Ziemię końca XXI wieku.
Figury niemożliwe: sprzedaż, naprawa, konserwacja - wizja modeli czasoprzestrzennych portali
Figury niemożliwe, tu widoczne, są geometrycznymi, matematyczno-fizycznymi tworami. Twór ten matematycy i fizycy oraz astronomowie przyrównują do tzw. hiperprzestrzeni, czyli innych czasoprzestrzeni. Czasoprzestrzenie te istnieją np. w obrębie czarnych dziur. I właśnie figury niemożliwe, jak uważa np. wybitny matematyk i astrofizyk, Roger Penrose, mogą być modelami owych pomostów w przestrzeni i czasie. Na powyższym rysunku ziemska firma produkuje ww. różne modele figur niemożliwych.
Materiały źródłowe:
J. von Buttlar, "Podróże w czasie", Amber, Warszawa 1998.
M. Kaku, "Wszechświaty równoległe", Prószyński i S-ka, Warszawa 2006.
"Wiedza i Życie", "Teleportacja tuż - tuż!", 2002, nr 12.
Tagi: tunele czasoprzestrzenne, seti


Komentarze
Pokaż komentarze (2)