Najpierw Deklaracja Niepodległości Stanów Zjednoczonych, później Rewolucja Francuska ustaliły garść norm obowiązujących do dziś w cywilizowanych krajach świata. Polska okresu „Solidarności” była krajem „podniesionych głów”, gdzie z wiekowym opóźnieniem określono grupę praw przynależnych człowiekowi.
Konstytucyjny zapis z 1997 roku o tym, że w Polsce nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny wydawał się rozstrzygać cywilizacyjny awans i polskie dylematy.
Kiedy jednak słyszę i czytam wypowiedzi mężów od Celińskiego do Wałęsy to ogarnia mnie przerażenie na myśl, że ci niewątpliwie zasłużeni dla polskiej demokracji ludzie, przyznali sobie niemal boskie prawo rozstrzygania o tym, kto ma prawo i z jakimi hasłami wyjść na ulicę 13 grudnia, aby manifestować.
Nie ma więc pełni praw człowieka i obywatela Jarosław Kaczyński. Nie mają tych praw również działacze i zwolennicy Prawa i Sprawiedliwości. Z grona ludzi i obywateli Celiński, Wałęsa, Tusk i Grupiński wykluczają całą dzisiejszą „Solidarność”. Dla dziennikarzy takich jak MO, Lis, czy Żakowski ulica nie może być trybuną dla rozwydrzonej grupki dwóch milionów czterystu tysięcy zwolenników „Radia Maria”.
Bo pozostali obywatele RP, ci prawdziwi bohaterowie Platformy Obywatelskiej, ta lepsza, bohaterska połowa narodu z Tuskiem i Wałęsą na czele jest już zmęczona...
Komentarze
Pokaż komentarze