5 obserwujących
56 notek
19k odsłon
  96   0

Jak mógł stopniowo wyewoluować ‚poród pośladkowy’ u waleni?

image

image

image

image

image


Ciekawostki

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15988513/

"W tym artykule pokazujemy, że w przeciwieństwie do ssaków lądowych noworodki orek i delfinów butlonosych oraz ich matki wykazują niewiele, lub wcale nie wykazują typowych dla innych ssaków - a nawet muszek owocowych - zachowań związanych z potrzebą snu w pierwszym miesiącu poporodowym. Pozostają mobilne przez 24 godziny na dobę! Odkryliśmy, że noworodki i ich matki stopniowo zwiększają ilość czasu spędzanego na odpoczynku aż do normalnego poziomu właściwego tym zwierzętą, ale nigdy go nie przekraczają."

image

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18602158/

"Trzy sugerowane funkcje USWS (ułatwienie ruchu, bardziej wydajne przetwarzanie sensoryczne i kontrola oddechu). [....]Na koniec badane są możliwe presje selekcyjne prowadzące do tej formy snu, co prowadzi nas do sugestii, że presją selekcyjną wymuszającą ewolucję snu u waleni była najprawdopodobniej potrzeba kompensacji utraty ciepła do wody od urodzenia i przez całe życie."

image

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15988513/


"W tym artykule pokazujemy, że w przeciwieństwie do ssaków lądowych noworodki orek i delfinów butlonosych oraz ich matki wykazują niewiele, lub wcale nie wykazują typowych dla innych ssaków - a nawet muszek owocowych - zachowań związanych z potrzebą snu w pierwszym miesiącu poporodowym. Pozostają mobilne przez 24 godziny na dobę! Odkryliśmy, że noworodki i ich matki stopniowo zwiększają ilość czasu spędzanego na odpoczynku aż do normalnego poziomu właściwego tym zwierzęta, ale nigdy go nie przekraczają."

image

Błędnik waleni rozwija się razem z uchem wewnetrznym, odpowiedzialnym za echologację

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2837735/

"Kanały półkoliste w porównaniu do innych kręgowców u waleni są bardzo małe. Są to elementy błędnika, narządu równowagi. Pozycja, obroty głowy mają wpływ na błednik, który wysyła impulsy do mózgu. Nadmierne, lub szybkie kręcenie, czy machanie głową prowadzi do utraty równowagi. Kanały półkoliste waleni (w tym wielorybów, delfinów i morświnów) są niezwykle małe, co w stosunku allometrycznym (proporcje ciała, rozkład cech) wyróżnia je i czyni wyjątkowymi w porównaniu do wszystkich innych kręgowców - w stosunku wielkości kanałów półkolistych do masy ciała. Większość współczesnych waleni ma krótsze i mniej elastyczne szyje niż ich przodkowie. Przypuszczaliśmy, że ta adaptacja doprowadziła do przesadnych ruchów głowy podczas lokomocji, co mogło prowadzić do utraty równowagi. Przeprowadziliśmy serię badań porównawczych na bydle domowym. Wyniki wskazują na to, że silnie zaakcentowane ruchy głowy podczas lokomocji waleni nie mogą wyjaśnić zmniejszonej wielkości i wrażliwości kanałów półkolistych waleni. Przyczyna ewolucyjna ich zmniejszonego rozmiaru kanału pozostaje niejasna."

image

https://royalsocietypublishing.org/doi/10.1098/rstb.2018.0066

"Samice waleni są jednorodne, a opieka ojcowska według aktualnego stanu wiedzy jest całkowicie nieobecna. Wkład rodzicielski matki jest bardzo obszerny i trwa od wielu miesięcy do lat. W związku z tym wskaźniki rozrodu samic są niskie, ponieważ każde cielę waleni jest znaczącą, długoterminową inwestycją rodzicielską ze strony matki. Dlatego też sprawność samicy ma kluczowe znaczenie dla wychowania potomstwa i zachowania gatunku."

image

https://www.cell.com/current-biology/comments/S0960-9822(16)31462-2

"Dlaczego samice niektórych gatunków przestają owulować przed końcem ich naturalnego okresu życia - gdy są jeszcze młode i zdolne do reprodukcji, jest od dawna ewolucyjną zagadką. Najnowsza teoria sugeruje, że koszt reprodukcyjnego konfliktu międzypokoleniowego między młodszymi i starszymi samicami orek z tej samej lokalnej populacji, jest korzystny dla kondycji i zdrowia tych ssaków. Korzystając z unikalnego zestawu dotychczas zgromadzonych danych, dotyczących dzikich orek, z których wynika, że samice mogą żyć dziesiątki lat po ostatnim porodzie i się nie rozmnażać, przeprowadzamy pierwszy test tej hipotezy na organizmie innym niż człowiek.

Potwierdzamy wcześniejsze przewidywania teoretyczne. Lokalne pokrewieństwo w populacji wzrasta wraz z wiekiem samicy - do końca jej zdolności reprodukcji włącznie, czyli w lokalnej społeczności jest coraz więcej jej: wnuków, prawnuków i praprawnuków, którzy się rozmnażają. Założyliśmy, że młode samice inwestują więcej w konkurencje. Korzystając z 43 letniego dorobku badaczy pokazujemy, że gdy matki i córki w tym samym czasie wydają potomstwo na świat, to przeżywalność cieląt córek jest wyższa 1,7 razy. Konflikt międzypokoleniowy w połączeniu ze znanymi korzyściami przekazywanymi krewnym (doświadczenie) przez starsze samice w okresie poreprodukcyjnym, może wyjaśnić u orek najdłuższą przeżywalność wśród ssaków samic orek po ostatniej reprodukcji."

Lubię to! Skomentuj4 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale