Ja tak w swojej walce o byt zbytnią pracowitością się nie wyróżniam. W zasadzie nie chce mi się czytać, pisać ale chce mi się być kimś. Umiejętność bycia kimś najmniejszym kosztem zawsze była moją mocną stroną.
Już w podstawówce podczas przerw przynosiłam do szkoły magnetofon i zestaw do charakteryzacji na Elvisa Presleya. Zapytacie po co? Otóż zestaw ten składał się z: peruki cioci w kolorze czarnym, okularów przeciwsłonecznych zakupionych w pobliskim kiosku Ruchu, swetra po babci, spodni dzwonów i koturnów po wujku. Najśmieszniejsze było z tą peruką bo to cała historia. Perukę zajumałam niestety, swojej cioci i trochę się wstydziłam zwłaszcza na początku. Ale co zrobić? Miłość do idola wzięła górę nad rozsądkiem.
Ciocia Dziadumiła miała problemy z zarostem. Obdarzona rodzinną wadą genetyczną miała bardzo bogate owłosienie na brodzie i klatce piersiowej, niestety na głowie już w stopniu można powiedzieć nieznacznym. Złośliwi mówili, że Stwórca popełnił w jej przypadku błąd fatalnej zamiany, bowiem włosy rosły jej na pośladkach a na głowie nie.. No tak czasem bywa pies się topi łańcuch pływa chłe chłe i ciocia miała problemy. Ale wpadła na genialny pomysł, bo to w epoce komuny było, więc peruk nie można było za bardzo kupować – co to to nie. Dziadumiła za to kupiła sobie golarkę elektryczną i zgalała te włosy z pośladków, nóg i klatki piersiowej i z nich zrobiła perukę, oczywiście jak uzbierała do reklamówki. Ale uzbierać nie było łatwo, włosy na pośladkach zwłaszcza nie były za gęste i ciocia Dziadumiła nawet dotarła do takiego opracowania rosyjskich naukowców którzy stwierdzili, że na gęstość włosów ogromny wpływ wywiera światło. Dlatego też, osoby które często naświetlają głowę światłem słonecznym mają bujne i gęste włosy, co tłumaczy dlaczego na jej pośladkach zarost był w stylu kolejarskim czyli co kilometr stacja. To musi być prawda bo chyba nikt z was nie widział na plaży łysej dziewczyny jak się opala? I ciocia zaczęła chodzić na solarium ale opalała tylko tył i w końcu to się obsłudze jakieś dziwne wydało i przestali ją wpuszczać. To kupiła sobie lampę kwarcową do domu i codziennie wystawiała swoje pośladki na jej działanie, ale pożądanych efektów nie uzyskała.
Więc ponieważ moja cała rodzina słynie z wielkiej pomysłowości ciocia Dziadumiła postanowiła pudla czarnego zakupić. Najpierw, jak był jeszcze mały nauczyła go tak skulać się i łepek chować i nosiła go na głowie. W zasadzie nikt nie zauważył do czasu jednak kiedy Pikuś, bo tak się zwał ów piesek, nie osiągnął dojrzałości i nie pognał za suczką z pobliskiego domu, która miała akurat cieczkę. Pech chciał, że Dziadumiła akuratnio była podczas ważnego spotkania biznesowego na którym omawiała detale sprzedaży swojego najnowszego bimberku. I po tym incydencie zgoliła Pikusia na zero a włosy dodała i zmieszała ze swoimi. Perukę wykonała domowym sposobem naklejając ową włosią mieszankę na zwykły kąpielowy czepek klejem silikonowym. Efekt był wręcz piorunujący. Normalnie włos jak Elvis. A Elvisa ja wtedy kochałam i do dzisiaj kocham choć teraz to bardziej Adele bo jest większą artystką a ja nawet ją przypominam trochę zwłaszcza jak miałam 40 kilo mniej, chłe chłe.
No i teraz wracając do sprawy zajumania tej peruki to było tak. Ciocia Dziadumiła zdejmowała perukę bardzo rzadko, nawet myślałam czasem że ma ją na stałe jakimiś śrubami lub co najmniej gwoździkami papiakami przytwierdzoną do czerepu ale nie! Okazuje się że zdejmowała żeby czesać i odkurzać. No to ja opracowałam taki plan. Poszłam do niej i dodałam jej do herbaty takiego środka na wzrost roślin, nazwy nie podam bo zaraz co poniektórzy doniosą że reklama chłe chłe, co to chwilowo wzrok osłabia. I jak wypiła zajumałam perukę. A jej, ponieważ oślepiona była, dałam do założenia taki włosaty beret, że nawet różnicy nie zauważyła. Chodziła tak dopóki wzrok jej nie wrócił a jak wrócił i się skapnęła to już nie pamiętała co kiedy i gdzie, bo ona przy okazji zaniki pamięci miała co u nas rodzinną przypadłością jest.
No i ten Elvis, otóż czasem na przerwach przebierałam się, brałam skakankę co robiła za mikrofon, puszczałam z kaseciaka Elvisa i wiecie że nawet swój fanklub miałam? Niektórzy wierzyli ze Elvis to ja! To właśnie po moim elvisowym objawieniu w prasie maści wszelakiej pojawiły się pogłoski ze król żyje! Nawet dawałam autografy chłe chłe. A w zawodówce jak już dość przysadzista byłam to na zjeździe sobowtórów Elvisa dostałam pierwszą nagrodę! Tak można być kimś będąc nikim.
Więc jak mówię idea moja następująca jest. Otworzyłam blog wybitny o bimberku i bimbrownictwie. I jest to mój blog a na liście bimbrowników mam zaszczytną pierwszą pozycję. I aby okupować to zaszczytne miejsce poszukuję frajerów których wpisy, komentarze i notki będę tam zabierać, bo kopiować to ja umiem chłe chłe. I nawet jednego już a nawet dwóch mam ale tutaj problem powstaje, bowiem ten na którym mi tak zależy nie chce pisać i tworzyć tylko dla mnie. No to uklułam ja chytry sobie plan, że będę pisać na niego donosy do redakcji i wtedy oni będą mu notki wywalać a one tym oto sposobem będą tylko u mnie, chłe chłe. I co mi się jakaś jego notka podoba bardziej – buch donosik do redakcji. I żale jaka szkoda, i pitolę że to kapusie jacyś i redakcja zła jest i takie tam. I znowu buch donosik i znowu i znowu. Chłe chłe. Nauczyła mnie tego Ofelia 007, jak występowała tu kiedyś i to samo robiła z blogiem Kappy. A ten mój ludzik nawet się nie pokapował jakie jaja sobie z niego robię i boi się napisać wprost do administracji i zapytać kto doniósł i dlaczego. Widać jest mu z tym dobrze chłe chłe. Co prawda Elvisem to on nigdy nie będzie ale za perukę nawet dobrą robi.
A to ja w budowlance w okularach z Ruchu i zajumanej peruce cioci Dziadumiły. Niezła kopia Elvisa co?
A morał z tej historii jest następujący: nie ma sensu pracować kiedy można kopiować, chłe chłe czego i Wam życzę!
Komentarze
Pokaż komentarze (34)