Czy naprawdę im gorzej tym lepiej?

8 lat temu w straszliwy sposób zamordowano młodego człowieka Kazimierza Olewnika. Sprawa doczekała się sadu i skazania bezpośrednich wykonawców tego mordu oraz kilka osób wspomagających w rózny sposób zbrodniarzy. Rodzina ofiary uważa, że mord był inspirowany przez jakieś środowiska mafijno-polityczne. I wiele być może na to wskazuje. Ale nie do końca, ponieważ kontakty ojca Olewnika a także samego Kazimierza zarówno wśród miejscowych notabli, znaczących policjantów jak i plączących się towarzysko mafiosów. Polskie czynniki decyzyjne na szczeblu centralnym bardzo popędzane przez Rodzinę Olewników śledztwa nie zamknęło ale w ciagu 8 lat nie zdołano znaleźć inspiratorów. Sprawa wraca więc do mediów i kolejne ekipy rzadowe nie są w stanie znaleźć odpowiedzi na pytanie: kto zlecił porwanie młodego Olewnika. W ramach prowadzonego śledztwa zdecydowano, żeby przesłuchać dodatkowo paru osadzonych zresztą oczywiście odbywających kary więzienia. Trzech z nich przed stawieniem się w śledztwie popełnili w swoich celach samobójstwa, albo - zostali zabici i upozorowano ich samobójstwa. Pojawia się z tym nowa sprawa. Ale ona też nie jest tak naprawdę nowa. W polskich więzieniach od wielu lat cena życia jest niska. W więzieniach popełnia się morderstwa, samobójstwa, nie reaguje się na sygnały o złym stanie zdrowia więźniów. Warto o tym pamiętać zastanawiając się nad kondycją polskiego więziennictwa i rozpatrywać tę sprawę nie tylko w jednym kontekście: sprawy Olewnika. Istnieje powazne podejrzenie, że bez bardzo dokładnego sprawdzenia sytuacji w więzieniach, odpowiedzi na zagadkę śmierci Olewnika nie znajdzie się nigdy. Mało tego - zbadania sytuacji w więziennictwie widzę jako zadanie ewentualnej komisji śledczej, bo na razie nie ma chyba innego materiału na pracę sejmowej komisji. Tak wygląda sytuacja na dzień dzisiejszy, jeżeli idzie o meritum... pozorne. Pozorne, bo sprawa tragedii rodziny Olewników stała się kanwą koszmarnej tragifarsy polityczny. Oto poseł Ziobro, dwa lata pełniąc funkcję Ministra Sprawiedliwości sam nie zrobił nic w sprawie zbadania sprawy głębiej a zajęty licznymi konferencjami prasowymi nie zbadał do końca sytuacji tej pierwszej śmierci więźnia - świadka. A co robi dzisiaj Pan Ziobro? Z radosną miną oskarża ... ministra Ćwiąkalskiego i tłumaczy mu, że to kwestia honoru... Widocznie inny jest honor Ziobry a inny Ćwiakalskiego.. Czyżby zemsta za niezbyt dobrze zdany egzamin? Jeżeli w dodatku coś takiego mówi człowiek, przez którego na kilkanaście miesięcy transplantologia polska została rozłożona na obie łopatki, to nóż się w kieszeni otwiera. A jakżeż wspaniała ukazuje się nam w świetle faktów dot. polskiego więziennictwa była pani wiceminister Sprawiedliwości, zawiadująca dwa lata... czym? Oczywiście więziennictwem. Ona też jest pierwszą do oskarżeń aktualnego Ministerstwa Sprawiedliwości i odwoływania się do honoru. Kiedy kilka dni temu usłyszałam słowa Jarosława Kaczyńskiego, że PiS wprawdzie wie jak sprawić by w Polsce działało się i żyło lepiej ale nie powie, bo jako opozycja nie będzie konkurencji pomagać... – przyznam się, że lekko mnie to zadziwiło. Takiej szczerości i prostoduszności nie spodziewałam się od Kaczyńskich. A więc: im gorzej tym lepiej! Oto nareszcie jasno i niedwuznacznie wszystko zostało wyjaśnione. W tym kontekście zamieszanie w tyglu PO, to interes PiS, który jak wynika z powyższych słów Prezesa tej partii jest ważniejszy niż interes Polski. Krańcowy egoizm i dwulicowość PiSu kompromituje tę partię. Ale nie w oczach jej żelaznego elektoratu. Może więc sobie pozwalać na bardzo wiele. Na mnie im nie zalezy jako na swoim wyborcy. Raczej wolą abym po prostu nie szła do wyborów i niestety robią to skutecznie. Nie podoba mi się taka forma dymisji Ćwiąkalskiego, a także sposób rozegrania sprawy Palikota. Jest to dla mnie pierwsza wielka wpadka Tuska. I jest mi z tego powodu przykro, bo w czasach kryzysowych słabe nerwy przywódcy to zła prognoza.