ROZWÓJ CHIŃSKI NA BIEŻNI

 

           W 1992 roku Deng Xiao Ping powiedzial "Liczy się rozwój. Ta maksyma stała się wezwaniem ku wejściu Chin na światową bieżnię rozwoju gospodarczego. 

           Coraz mniej zwyciezców w tym wyścigu, ale  Chiny stały się bogate wyprzedzając w tym roku  (2010) Japonię i znalazły się na drugim miejscu po U.S.A.

To zwycięstwo otrzymało wielkie aplauzy na Zachodzie, a pomógł temu w pewnym stoniu kryzys ekonomiczny. Niektórzy eksperci mawiają, że dzięki temu  chińskiemu cudowi z Chinami "warto się liczyć".

         Widząc oczami z Chin, ten optymizm nie jest błękitny. Dla przykladu w północno-zachodniej prowincji Gansu w sierpniu tego roku płynące błoto zabrało ze soba ponad 1500 osób dewastując całkowicie miejscowość Zhou Qu.

Przyczyna tkwi w masywnej destrukcji lasów. Dawniej dystrykt ten był najbardziej zalesionym regionem w całym kraju, bylł dumą całego kraju. Wystarczyło jednak kilkanaście lat rozwoju, aby zniszczyć te piękne lasy...

Władze lokalne były uprzedzone o niebezpieczeństwie osuwiska, ale nie brały ostrzeżeń pod uwagę, liczyły się jak zwykle łatwo i szybko zarobione pieniądze.

    Rezultat taki, że po dwudziestu latach feerycznego rozwoju miasto zostało zatopione w błocie i wymazane z mapy!

                                   Czy cud chiński będzie  wygladał podobnie jak ZHOU QU?

Odpowiedź bez wątpienia nie jest łatwa. Wzrost ekonomiczny, szybkie wzbogacenie, ale za jaką cenę?

Znika czyste powietrze, coraz więcej skażonej wody, mniej zdrowej żywnosci. Oto rozwój chinski. Słońce można tylko spotkać wysoko w górach, gdzie spaliny samochodowe i dymy z fabrycznych kominów nie docierają i gdzie kolor nieba nie jest zakryty mleczną mgłą.