PYTANIE...

   ... jakie jest najbardziej popularne zajęcie w Chinach?

* pierwsza wskazówka: jest nim język uniwersalny; do tej roli pasowałaby wspaniale nauka angielskiego - języka techniki i operacji handlowych, języka władanego na całej kuli ziemskiej.

* druga wskazówka: nałożony wymóg wysiłku poprzez nauczanie i praktykę, tę rolę matematyka dobrze by  zagrała poprzez swoją moc rozumowania.

Jednakże ani angielski ani matematyka nie jest najbardziej popularnym zajęciem dodatkowym w Chinach!

                                     Jest nim gra na pianinie!

  Muzyka jest jedną z "Sześciu Sztuk":
* muzyka
* strzelanie z łuku
* jazda konna
* matematyka
* składnia
* znajomość i praktyka publicznych oraz prywatnych rytualów.

  Muzyka jest w sercu wszelkiej edukacji, już od VI w p.n.e., cesarz Wu wymagał od kandydatów na urzędników zdania egzaminu z muzyki.

 Ta dyscyplina stanowi obecnie istotną część chińskiego życia, ponad 30 milionów Chińczyków udoskonala grę na pianinie na wieczorowych kursach.

   W języku chińskim ze swoja tonacją trudno jest znaleźć granicę między językiem mówionym a śpiewem. Chińczycy ciągle i wszędzie śpiewają; rano jadąc do pracy, w autobusie, na ulicy, w szkole; przyśpiewki folklorystyczne, hymn narodowy, karaoke itp. Muzyka i śpiew są wszechobecne, dla większości instytucji i przedsiębiorstw muzycy komponują chwalebne pieśni.

  Chińczycy uważają, że nuty wydobywając się z instrumentów muzycznych bezpośrednio wpływają na części ciała i na stan psychiczny człowieka. Pamiętajmy, że Konfucjusz przez miesiąc stracił smak jakiejkolwiek żywności, słuchawszy muzyki będąc ogromnie nią oczarowany.

   Instrument muzyczny jest nie tylko terapią ale również władzą zdolną "naprawić serce człowieka" i ukoić jego duszę.

   Przyklad przemysłu fortepianowego w Chinach jest szczególnie pouczającym przypadkiem, w 1956 roku nie istniał żaden producent pianin. W Kantonie mały rodzinny zakład reperował stare angielskie pianina miejscowym aparatczykom zwiąc się "PEARL RIVER", tak jak tutejsza rzeka .W następnym roku "PEARL RIVER" decyduje się złożyć własny model w 90% pochodzący z zagranicznych części. Gotowy model ze stratami eksportowany do Hong Kong'u liczy tylko 13 egzemplarzy. Pod koniec lat sześćdziesiątych warsztat nieśmiało wznawia swą działalność naprawczą i produkcyjną, ale trzeba bedzie poczekać do 1985 roku kiedy firma sprzeda 900 pianin rocznie wyłącznie na własnym rynku.

  Rewolucja Kulturalna ogłosiła pianino instrumentem kontrewolucyjnym, ledwo skonstruowany i już na złom.

   W latach 90-tych "niebiański naród" odkrywa naszego narodowego Chopin'a dzięki pirackim CD. W tym okresie polityka jednego dziecka rządzi Chinami, skłania ona przede wszystkim rodziców do inwestowania w dużym stopniu w ich wyłacznego potomka... stąd lekcje nauki gry na pianinie są "obowiazkowe".

Owocem jest najwspanialszy chiński pianista LANG LANG