Kaliningrad a (mały) ruch graniczny - inicjatywa?

Wobec pojawiajacych sie doniesień o obecnych  staraniach  o objęcie Obwodu Kaliningradzkiego tzw. małym ruchem granicznym,

(por. http://tyche44.salon24.pl/216176,o-co-chodzi-sikorskiemu ),należy przypomnieć pierwotne stanowisko rosyjskie w rzeczonej kwestii. 

 

W dniu 18 października 2007 roku, podczas wystąpienia na żywo (tzw. hotline) Prezydent Putin odniósł się po raz kolejny do zagadnienia tranzytu do i z Kalinigradu, podnosząc przede wszystkim, że obywatele Rosji żyjący w Kaliningradzie i Obwodzie Kaliningradzim mają zapewnioną „/.../ wolność przejazdu do innych terytoriów rosyjskich”. Przypomniał on ponownie, iż w tym zakresie zostały wprowadzone - zgodnie z ustaleniami z partnerami europejskimi Rosji - tzw. uproszczone dokumenty tranzytowe oraz dokumenty uprawniające do wielokrotnych podróży.

 

Jak stwierdzał wówczas prezydent Putin, „/..../ zgodziliśmy się, że taki reżim wolnego przejazdu [ruchu bezwizowego] do i na terytorium Federacji Rosyjskiej przez kraje sąsiednie dla obywateli rosyjskich żyjących w Obwodzie Kalinigradzim, będzie utrzymany w przyszłości, włączając [w powyższe rozwiązanie okres] po wejściu Polski - w tym wypadku Litwa jest najważniejsza - do strefy Schengen.”

 

Wskazano zarazem na proces negocjacji rozwiązań ułatwiających wzajemny reżim wizowy (mieszkańcy Obwodu Kaliningradzkiego musieli otrzymywać wizy wjazdowe, jak wszyscy inni obywatele rosyjscy), za pozytywny przykład podając - niepotwierdzone na danym etapie przez Komisję Europejską - dwustronne porozumienie litewsko-rosyjskie o wprowadzeniu systemu bezpłatnego wydawania wiz dla mieszkańców rejonów przygranicznych obu państw.

Jednocześnie Putin objaśniał o przyszłościowych stopniowych staraniach moskiewskiego MSZ o powiększenie kategorii obywateli rosyjskich (oraz europejskich), którzy mogliby skorzystać z preferencyjnych procedur przyznawania wiz, jako o pewnym etapie na drodze do osiągnięcia zakładanego celu zniesienia obowiązku wizowego „/.../ pomiędzy Unią Europejską a Federacją Rosyjską jako całością”. Podniesienie przez Putina w dniu 18 października 2007 roku potrzeby dalszego utrzymywania bezwizowego przejazdu tranzytowego dla obywateli rosyjskich przez terytorium Litwy (i Polski?) oraz wskazanie konieczności starań o stworzenie unijno – „ogólnorosyjskiej” strefy bezwizowej, znamionuje stałe dążenie strony rosyjskiej do zapewnienie swoim obywatelom nieskrępowanego dostępu nie tylko na teren dawnych państw satelickich ZSRS (tj. wewnętrznego, jak i zewnętrznego imperium), ale i całego obszaru Unii Europejskiej.
 

Zapewne kluczowy jest tu  fakt, iż  iż podczas konferencji prasowej w dniu 14 lutego 2008 roku prezydent Putin przekonywał o konieczności zapewnienia normalnego połączenia komunikacyjnego pomiędzy Kaliningradem i innymi częściami Rosji, kładąc zarazem nacisk na nieustanną niezbędność rozwoju stosownych połączeń morskich, względnie usług promowych. Wskazał on na pozytywne „zmniejszenie napięcia” w zakresie opłat za transport lotniczy do i z Kalinigradu. Putin zarazem stwierdził autorytarnie, nie wymieniając jednak czy chodzi mu tylko o Litwę i Białoruś, czy także o Polskę:„tranzyt musi postępować [proceed] przez sąsiednie kraje koleją i autostradami.”  [sic, sic, sic]

 

Wspominając o wizach schengeńskich dla Rosjan (35 Euro), Putin wspominał 14 lutego 2008 roku m.in. o zaangażowaniu w tym zakresie w dialog z „ partnerami” Litwinami, czy nawet ze wszystkimi krajami Unii Europejskiej.

 

W jego ocenie, pierwszy krok, który mógłby zostać zrobiony celem właściwej ochrony interesów ludzi żyjących w Kaliningradzie mogłoby polegać na uzgodnieniu specjalnego reżimu wizowego dla mieszkańców regionów przygranicznych.

 

Zdaniem Putina, CAŁY OBSZAR Obwodu Kalinigradzkiego MOGLBY ZOSTAC UZNANY [przez stronę unijną] ZA TEREN PRZYGRANICZNY, czyli o ułatwionym reżimie wizowym, do czego Rosjanie dążyli w drodze postępujących negocjacji.

 

Zapowiedź zdecydowanych starań strony rosyjskiej o zapewnienie tranzytu do i z Kalingradu koleją i autostradami prowadzącymi przez kraje sąsiednie, była jednoznacznym wyznacznikiem stałego dążenia Rosjan do zapewnienia sobie także i bezpośredniego połączenia z Kalinigradem droga lądową.

 

 

W mojej ocenie inicjatywa zaś uczynienia całego Obwodu Kalinigradziego swoistą strefą nadgraniczną o specjalnym reżimie wizowym zdawała się być niekompatybilna z istniejącymi i praktykowanymi już przepisami unijnymi, które wskazywały na możliwość powołania takiej strefy w odległości 30 km, a w wyjątkowych wypadkach 50 km od granicy.

ZRODLO: Live with President Vladimir Putin - Hot line (excerpts), President of Russia Official Web Portal 18th of October 2007;
Transcript of Annual Big Press Conference, Kremlin, Moscow, President of Russia Official Web Portal, 14th of February 2008