Moskwa (2) i nawiązania do polskości.

 W pierwszej notce, świadomie i celowo, zaznaczyłem sposób prezentacji rosyjskich dziewczyn.

Nie dodałem, tam też celowo, jednego elementu. Otóż większość z nich, ale także dużo kobiet i mężczyzn w różnym wieku - zwłaszcza jednak młodych , nosi ostentacyjnie łańcuszki z krzyżykiem. Często jest to jedyna ozdoba.

Można odnieść wrażenie, że nastąpił nawrót do religijności.

Zainteresowała mnie ta kwestia. W trakcie rozmów pytałem o to - i okazało się, że stosunek do religii jest znacznie bardziej "swobodny" niż u nas. Co z krzyżykami?

Te są formą zaznaczenia etnicznej przynależności rosyjskiej.

 

Zaznaczam ten element z uwagi na manipulacje zauważalne także w tekstach zamieszczanych na blogach. Otóż pojawia się sporo notek, gdzie autorzy utożsamiają Rosję i sowiety.

Ponieważ takie wpisy pojawiają się u blogerów, którzy wykazują się i erudycją, i wiedzą, i precyzją języka, wątpię, aby były to wpisy pozaświadome. Można domyślać się manipulacji.

Pojawiła się np. krytyka stypendiów fundowanych przez Gazprom, a które mają służyć poznaniu różnic w kulturze obu państw. 
Czyli dążenie do wzajemnej niewiedzy, co zwykle prowadzi do budowania fałszywych wyobrażeń i opartej na tym niechęci.
Zarówno Rosja, jak i firmy tam mające siedzibę, a Gazprom do nich należy, nie są przyjaciółmi Polski – wielokrotnie pisałem o istotnych różnicach. Jednak jest to kraj z nami sąsiadujący i zdrowy rozsądek nakazuje poprawne ułożenie stosunków.

Nie będę rozwijał tematu. To tylko ilustracja metod manipulacji.

A skutki?

Rosjanie, po okresie komunizmu, próbują odtworzyć swoje państwo w oparciu o element narodowy. Da się to zauważyć w wypowiedziach Putina (np. w odniesieniu do Katynia), a wskazane ostentacyjne noszenie krzyżyków jest tego przejawem.

Notuję ten element i chcę zaznaczyć, że nie jest to dla Polski korzystne. Bo jeśli Rosja wzmocni się w tym kierunku (a jest to proces zaawansowany - o tym może jeszcze napiszę), to nasza sytuacja może stać się krytyczna.

Z dużą rezerwą odnoszę się i do sowietów, i do Rosji, ale też w określaniu relacji nie można opierać się na fobiach i niewiedzy graniczącej z głupotą. W polityce - to groźne zjawisko.

Tymczasem mamy pierwsze, wyraźne konsekwencje wspomnianych manipulacji - pomnik postawiony sowieckim żołnierzom w Ossowie. Dla Rosjan celowa prowokacja, z racji zrównania sowietów z Rosjanami, czego przejawem jest umieszczenie krzyża prawosławnego w konstrukcji pomnika.

Pomijam, że wiele polskich miejsc pamięci tamtego czasu nie doczekało się należytego uhonorowania - np. miejsca spoczynku wymordowanych jeńców polskich z czasu wojny 1920 - w niezbyt odległym miejscu. Jednak wspomniana sprawa świadczy o celowym zaognianiu stosunków. 

Czy takie manipulowanie świadomością jest elementem polityki? Można o tym być przekonanym.

 
Opisana tu kwestia każe zastanowić się nad istotnymi wyznacznikami polskości. Zwłaszcza wobec sprawy „krzyża prezydenckiego” i niegodnych zachowań hałastry obrażającej ten symbol miłości i poświecenia.
Czy takich ludzi można określić Polakami?

Tę kwestię, zwłaszcza w porównaniu ze zmianami jakie zachodzą u rosyjskiej młodzieży, co ze zdziwieniem zaobserwowałem, a co nie pasuje do przyjętych stereotypów, postaram się jeszcze rozwinąć.