Pacjent Kaczyński i ucho w miodzie

 Na szczęście to Jarosław Kaczyński wylądował w szpitalu, a nie Barack Obama, czy Bronisław Komorowski.

Gdyby któryś z prezydentów w tak ważnym dniu zaniemógł, zabrakłoby jednego przemówienia, a gdyby dwaj wylądowali – zabrakłoby dwóch przemówień.

Obama pokazał naszym politykom jak powinno się przemawiać, aby powiedzieć bardzo treściwie, na temat i pogrozić komu należy ( a Putin ma szczególną potrzebę).

Inne zdanie na temat przemówienia Obamy może mieć pacjent Kaczyński, albowiem prezydent USA popisał się niespotykaną znajomością najnowszej historii Polski (bez kartki). Nie słyszałem i nie czytałem takiej esencji o polskiej współczesności, było o „Solidarności” i Lechu Wałęsie, a nie było o „Lechu i jego bracie”.

Dobrze, że w ostatnich wyborach wybraliśmy Komorowskiego, gdyż dzisiaj Obama, aby spotkać prezydenta musiałby udać się w odwiedziny do szpitala (bodaj w Pół-Tusku).

I nie martwiłbym się o stan naszego szpitalnictwa (jak ktoś zna służbę zdrowia obu krajów, to wie, że w USA nie jest lepiej), ale o stan pacjenta, którego ostatnio nie wybraliśmy na prezydenta. Może prezes PiS zachorował zakaźnie.

A teraz poważnie. Dla Kaczyńskiego Pół-Tusk, czy jakikolwiek to szpital, to jego Zaleszczyki. Jeżeli potrafi w takiej sytuacji stchórzyć i stawić się w izbie przyjęć szpitala w Pół-Tusku, a nie na placu Zamkowym, to wyobrażam sobie w czasie gorącym, gdy Putin stoi nad Bugiem, a przed nim jadą bataliony rosyjskich czołgów.

I jeszcze ważny szczegół. Na kindersztubę nigdy za późno. Kaczyński mógłby nauczyć się jej od Radosława Sikorskiego, który najpierw zakpił na Twitterze z nieobecności prezesa, a gdy dowiedział się o roli prezesa jako pacjenta, przeprosił. To jest honor, prawda?

Przemówienie Obamy dorównuje wielkością dwóm innym przemówieniom. Johna F. Kennedy’ego w Berlinie i Wałęsy w Kongresie USA. Warto było zanurzyć ucho w miodzie politycznej mocy i sensu.