Przed Kaczyńskim nigdy dość

Cieszę się, że Waldemar Kuczyński ostatnio dużo pisze. Dobrej literatury politycznej nie ma za dużo. A napiszę, że tyle, co kot napłakał.

Kuczyński przestrzega przed Jarosławem Kaczyńskim, a jest przed kim. Może zasłużyliśmy na takie zło i musimy się pilnować, aby nie doszło do władzy. Raz było, ale szczęśliwie samo się zmyło.

Kuczyński pisze o ostatnim wywiadzie prezesa i punktuje jego nielogiczność.

Wg logiki i retoryki Kaczyński nie potrafi posługiwać się językiem polskim, ale on trafia do takich, jak on.

Dlatego nazywam to teologią Kaczyńskiego. Zborność myślenia jest niepotrzebna. Prezes PiS jest teoretykiem od własnych bredni – i całkiem dobrze mu idzie.

W te klocki jest mistrzem. Kuczyński przestrzega:

„Oddanie władzy w Polsce formacji tak mocno i fałszywie zmotywowanej przeciwko współobywatelom niewidzącym tego co oni i myślącym inaczej niż oni może zamienić rządzenie Polską w ponury spektakl z niewinnymi w roli ofiar. W tracenie czasu na szukanie czegoś, co powstało tylko w głowie i czego nie ma w rzeczywistości. W rozmienianie szansy polskiej, jakiej nie mieliśmy od pokoleń, na bezsensowną waśń o źródle tkwiącym w osobliwym myśleniu jednego człowieka.”

Nie mam za dużo czasu, aby prognozować 2015 rok. Już widzę, jak Ewa Kopacz da czadu prezesowi PiS.

Zamiast jednak na tę naszą skamielinę, pani premier winna poświęcić siły polityczne na nowoczesność, bo zaczynamy snuć się w społecznym ogonie Europy. A spod ogona tylko smród czuć.