Cezary Michalski w „Newsweeku” dziwi się, że Andrzej Duda oparł swoją konwencję wyborczą na micie Lecha Kaczyńskiego. Dziwi się, bo uważa, że to był prezydent nieudacznik, katastrofa.
Michalski punktuje słabą prezydenturę Kaczyńskiego, która zresztą miała odbicie w sondażach. A było to w okolicach dzisiejszych 15 proc. dla Dudy.
Kłopoty z Dudą i jego prestodigitatorem prezesem są takie, że z Lecha Kaczyńskiego uczynili narzędzie polityczne ze skutkami takimi, że w przestrzeni publicznej działa zespół Macierewicza. Jak to jest masakrujące dla morale społecznego, chyba nie trzeba przekonywać tych, którzy mają wiedzę o moralności społecznej.
W tym kontekście bardziej jest interesujące w ocenie publicystycznej, jaki program miałby Jarosław Kaczyński bez mitu Lecha? Bo nie program PiS. PiS to Kaczyński.
Wygumkujmy brata Lecha, zobaczmy co zostaje z Jarosława? Czy nie tyle, co w czasach AWS przed mianowaniem ministrem sprawiedliwości Lecha Kaczyńskiego przez Jerzego Buzka?
To jest realna siła intelektualna Kaczyńskiego i PiS. Nic nadto. Wystarczy uważnie czytać wywiady z prezesem i analizować jego wypowiedzi.
Wartość marki Lecha Kaczyńskiego wzrosła po jego śmierci, jego postać się ucukrowała nawet przez takie decyzje, gdzie spoczął. Były prezydent to owoc tego polityczne kandyzowania.
Można tylko żałować, że energia społeczna z miesięcznic i wszelakich rocznic idzie w dym. Duda i Lech Kaczyński tak się mają do Bronisława Komorowskiego, jak ostatnie liczby CBOS – 15 : 63.
A szkoda, bo Komorowskiemu należy się porządny interlokutor, Platformie także dobra opozycja, a przede wszystkim nam, Polakom. Nie mamy spośród kogo wybierać. Przyznaję, że w tym aspekcie jest to reżim racjonalności.
Komentarze
Pokaż komentarze (13)